Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

Ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

Τις τελευταίες μέρες γίναμε θεατές μιας αντιπαράθεσης μεταξύ μελών του ΔΣ του συλλόγου μας και μελών του ΔΣ της ομοσπονδίας, σχετικά με τις μετατάξεις εκπαιδευτικών σε θέσεις διοίκησης. Μια αντιπαράθεση που μας θύμισε άλλες εποχές. Εποχές που τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων ήταν άλλης φύσης, άλλης ποιότητας από τα σημερινά.

Ως Πρωτοβουλία δεν μπαίνουμε σε τέτοιου είδους αντιπαραθέσεις. Άποψή μας είναι ότι δεν λύνονται έτσι τα προβλήματα των εργαζομένων. Τα προβλήματα των εργαζομένων απορρέουν από συγκεκριμένες πολιτικές της ΕΕ, του ΔΝΤ και των ντόπιων εκφραστών τους και η λύση τους πρέπει να είναι πολιτική. Παιχνίδια συνδιαχείρισης και συνδιαλλαγής με το σύστημα λειτουργούν αποπροσανατολιστικά, συμβάλλουν στη διάσπαση των συλλόγων και δεν βοηθούν στη συλλογικότητα και την ανάπτυξη του κινήματος που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι για ν’ αντιμετωπίσουν την άγρια επίθεση που δέχονται.

Ξέρουν πολύ καλά όλοι αυτοί οι συνδικαλιστοπατέρες ότι δεν απαντιούνται  έτσι :

• Οι μειώσεις των μισθών μας λόγω της αύξησης του ποσοστού παρακράτησης
• Η μείωση του εισοδήματός μας λόγω της αύξησης του ΦΠΑ από το 23 στο 24%
• Η μείωση του εισοδήματός μας λόγω της αύξησης των έμμεσων φόρων στα καύσιμα, στον ΕΝΦΙΑ, στη μείωση του αφορολόγητου ορίου, αυξήσεις των φόρων στα τηλέφωνα-ιντερνετ και μια σειρά άλλων άμεσων ή έμμεσων φόρων.
• Οι μειώσεις στις κύριες και επικουρικές συντάξεις
• Η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης

Ξέρουν πολύ καλά ότι η επίθεση απαντιέται με πραγματική οργάνωση και κλιμάκωση του αγώνα. Και όταν λέμε κλιμάκωση, εννοούμε πλαισίωση και μαζικοποίηση των συλλόγων μας. Συζητήσεις ξανά και ξανά για να πεισθούν όσοι περισσότεροι συνάδερφοι γίνεται. Απαντιέται με συνελεύσεις με αποφασιστικό χαρακτήρα και αποφάσεις κινητοποιήσεων πχ. στάσεις εργασίας, παραστάσεις διαμαρτυρίας και ξανά συνελεύσεις για επανακαθορισμό της στάσης μας. Όλα αυτά με αποκορύφωμα την ανώτερη μορφή αντίστασης, την απεργία.  Γι αυτό κάνουν ότι περνά απ’ το χέρι τους ν’ αποπροσανατολίσουν, γι’ αυτό λειτουργούν πυροσβεστικά σε όποια αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων.

Συνάδερφοι συναδέρφισσες,

Τις τελευταίες ημέρες πληθαίνουν τα δημοσιεύματα των αστικών εφημερίδων για επικείμενες αλλαγές στο Δημόσιο. Άμεση κατάθεση νομοσχεδίου για την κινητικότητα και την, για πολλοστή φορά, αναδιοργάνωση και αξιολόγηση των δομών, την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Πριν ακόμα προλάβουν να εφαρμοστούν πλήρως και σε όλο το Δημόσιο τα οργανογράμματα της προηγούμενης κυβέρνησης, ο Χ. Βερναρδάκης ζητά με επιστολή του προς τους γενικούς γραμματείς και τους γενικούς διευθυντές όλων των δημόσιων υπηρεσιών, εκ νέου, αξιολόγηση και αναδιοργάνωση των δομών και εκπόνηση νέων οργανογραμμάτων. Για πολλοστή φορά πίσω από ωραία λόγια, ούτε λίγο ούτε πολύ προαναγγέλλονται μειώσεις οργανικών δομών, καταργήσεις και συγχωνεύσεις υπηρεσιών, ειδικοτήτων και κλάδων, γιατί όχι και οργανικών θέσεων. 

Επίσης, εν μέσω καλοκαιριού, κατά τη γνωστή και δοκιμασμένη τακτική, πρόκειται να ψηφιστεί ο νέος νόμος περί κινητικότητας. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, σε ειδική ηλεκτρονική πλατφόρμα θα καταγράφονται οι ελλείψεις και το πλεονάζον προσωπικό των δημόσιων φορέων και θα υποβάλλονται οι αιτήσεις των ενδιαφερόμενων για μετακίνηση-απόσπαση. Οι όποιες μετακινήσεις θα γίνονται σε χρόνους «φαστ τρακ» και, σύμφωνα με τις εξαγγελίες, σε εθελοντική βάση η οποία, όμως, θα εξαντληθεί στο τέλος του 2017 και όσο βέβαια οι ελλείψεις θα ικανοποιούνται από τις αιτήσεις. Για δε το πλεονάζον προσωπικό, αν δεν απολύεται, θα «μετεκπαιδεύεται» και θα μετακινείται, ποιος ξέρει πού.

Όμως, οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο ξέρουν πλέον να διακρίνουν την αλήθεια. Γνωρίζουν ότι πίσω από τις εξαγγελίες περί «εξορθολογισμού» βρίσκονται νέες απολύσεις και ιδιωτικοποιήσεις, πίσω από τον «σχεδιασμό της παρακολούθησης και διαμόρφωσης πολιτικής» κρύβεται η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια, πίσω από την «αξιολόγηση» βρίσκεται η τρομοκρατία και η πειθάρχηση.  Σύμφωνα με τις συμφωνίες που έχουν υπογραφεί με τους δανειστές και τους θεσμούς, αναφέρονται σε ατομικές συμβάσεις, αλλαγή του καθεστώτος των προσλήψεων, αλλαγή των όρων και συνθηκών εργασίας, ελαστικές σχέσεις, συνεχή κινητικότητα με λίγα λόγια «κανόνες και εργασιακές συνθήκες ιδιωτικού τομέα»

 Στόχος, να αλλάξουν άμεσα οι εργασιακοί όροι στο Δημόσιο (τον τελευταίο εργασιακό χώρο που τηρούνται και διασφαλίζονται στοιχειωδώς κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα), να καταργηθεί η μόνιμη εργασιακή σχέση και να τσακιστεί κάθε δυνατότητα οργάνωσης και διεκδίκησης. 

Γι αυτό κυρίες, κύριοι, συναδέρφισσες, συνάδερφοι συνδικαλιστές των ΔΣ, κατά τη γνωστή παροιμία του σοφού λαού μας, «αλλού τα κακαρίσματα, κι αλλού γεννούν  οι κότες»!!!

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες

Καταγγέλλουμε τη στάση της πλειοψηφίας του ΔΣ του Συλλόγου, που για μια φορά ακόμα απέδειξε με τη στάση της ότι η συνδικαλιστική ηγεσία ούτε θέλει, αλλά και ούτε μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Για μια φορά ακόμα απέδειξε ότι «άλλο η θεωρία και άλλο η πράξη», αρνούμενη να εφαρμόσει τις αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης της Τετάρτης 11ης Μαΐου 2016. Υπενθυμίζουμε ότι μια από τις αποφάσεις της Γ.Σ. η οποία είχε υπερψηφιστεί, ήταν και η πρόταση του συναδέλφου Β. Παπακωνσταντίνου για 3ωρη στάση εργασίας, με ταυτόχρονο αποκλεισμό του Υπουργείου, μόλις ανακοινωθούν από την Κυβέρνηση τα συμπληρωματικά δημοσιονομικά-μνημονιακά μέτρα, που εξοντώνουν εργαζόμενους και συνταξιούχους.

Η δικαιολογία που χρησιμοποίησαν να μην διαταραχθούν οι Πανελλαδικές Εξετάσεις, ήταν απλά δικαιολογία. Όλοι αυτοί όχι μόνο δεν κατάφεραν (και δεν ήθελαν) να προετοιμάσουν τους εργαζόμενους, ώστε ν’ αντισταθούν πραγματικά, αλλά -αντίθετα- έδωσαν πολύτιμο χρόνο στην κυβέρνηση να προετοιμάσει τη δική της επίθεση. Καμία ουσιαστική προετοιμασία δεν έγινε στους χώρους δουλειάς στην κατεύθυνση της ανατροπής των μέτρων. Ουσιαστικά, η κυβέρνηση, με τη βοήθεια των εργατοπατέρων, κατάφερε να κρατήσει το λαό και το εργατικό κίνημα στο γύψο και να περάσει το αντιασφαλιστικό-φοροληστρικό τερατούργημά της με ευκολία.

Συνεχίζουμε, ως Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας, κόντρα στο κλίμα της απογοήτευσης και της ήττας. Συνεχίζουμε επίμονα να πιστεύουμε ότι μόνο με την οργάνωση στους χώρους δουλειάς μας, μπορούμε ν’ αντισταθούμε στην επίθεση κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ 31^Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΣΥΠ

 

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Από 20 έως 22 Απριλίου 2016 πραγματοποιήθηκε το 31^ο συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων του Υπουργείου Παιδείας (ΠΟΣΥΠ).

Ως Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας τοποθετηθήκαμε με τρόπο ξεκάθαρο πάνω στα φλέγοντα προβλήματα, τα οποία δεν είναι άλλα από εκείνα που δημιουργούνται από τον ανοιχτό κοινωνικό-οικονομικό και ταξικό πόλεμο που δέχεται το σύνολο του κόσμου της εργασίας μέσω των μνημονιακών μέτρων των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Μέτρα που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις, τόσο οι προηγούμενες, όσο και η σημερινή κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Δυστυχώς, για άλλη μια φορά επικράτησαν οι συντεχνιακές λογικές του «διαίρει και βασίλευε» με κυρίαρχο το ζήτημα του οργανισμού (ενιαίου ή διακριτού) της Κεντρικής Υπηρεσίας και των Περιφερειακών Υπηρεσιών. Για άλλη μια φορά επικράτησε η γνωστή αντιπαράθεση, αφενός μεταξύ περιφερειακών υπαλλήλων και υπαλλήλων της Κ.Υ., κι αφετέρου μεταξύ διοικητικών και εκπαιδευτικών.

Η πόλωση γύρω από το ψευδοδίλλημα ένας ή δύο (ή περισσότεροι) οργανισμοί και η διάκριση, όσον αφορά τα ασφαλιστικά, φορολογικά, μισθολογικά και υπηρεσιακά ζητήματα, μεταξύ διοικητικών της κεντρικής υπηρεσίας, διοικητικών των περιφερειακών υπηρεσιών και εκπαιδευτικών, οδηγούν στην περιχαράκωση και απομόνωση των εργαζομένων και στον αποπροσανατολισμό μας από την αναζήτηση πραγματικών λύσεων στα ουσιαστικά μας προβλήματα. Οι τοποθετήσεις μας στα συγκεκριμένα ζητήματα ήταν οι εξής:

1. Η διασφάλιση των θέσεων εργασίας και η κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων με διορισμούς, Στο βαθμό που αυτό δεν είναι εφικτό οι κενές οργανικές να καλυφθούν με μετατάξεις.

2. Το αμετάθετο για όλους και η μετάθεση να γίνεται μόνο με αίτηση του ίδιου του υπαλλήλου.

Θεωρούμε ότι η συνδικαλιστική ηγεσία ούτε θέλει, αλλά ούτε και μπορεί ν’ ασχοληθεί με τα πραγματικά ζητήματα, που για μας είναι το νέο αντιασφαλιστικό τερατούργημα, το νέο ληστρικό φορολογικό καθώς και όλα τα νέα μέτρα που ψηφίστηκαν και αυτά που πρόκειται να ψηφιστούν, τα οποία θα μειώσουν και άλλο τον ήδη μειωμένο μισθό μας, θα περιορίσουν και άλλο τα εργασιακά μας δικαιώματα.

ΠΑΡΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ.

31ο Τακτικό Απολογιστικό Συνέδριο ΠΟΣΥΠ

Συναδέρφισσες, Συνάδερφοι

Ενάμιση χρόνο σχεδόν μετά την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση και ένας χρόνος μετά το Συνέδριο της ΠΟΣΥΠ και διαπιστώνουμε πως δεν έχει τέλος, αλλά ούτε και όριο η υποταγή ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στις επιδιώξεις του κεφαλαίου και στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά. Αυτό που είπαμε πέρυσι και δυσαρεστήθηκαν κάποιοι, ότι «κάθε διαπραγμάτευση σημαίνει υποταγή», επιβεβαιώθηκε πάρα πολλές φορές τον περασμένο χρόνο. Μια κυβέρνηση που πέρασε και πρόκειται να περάσει μια σειρά από τα πιο σκληρά μέτρα των τελευταίων ετών. Μια κυβέρνηση που συνεχίζει με τον ίδιο τρόπο, ακόμα και με τα ίδια επιχειρήματα, το έργο όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή όμως είναι υπεύθυνη και για ένα λόγο παραπάνω: κατάφερε να βάλει στη γωνία όλα τα κινήματα και τις αντιστάσεις που αναπτύχθηκαν τη διετία 2010-2012, μπρός στην αναμονή της «αριστερής κυβέρνησης που θα έλυνε όλα τα προβλήματα». Στην ίδια αναμονή είμαστε και τον τελευταίο χρόνο, στην κατεύθυνση επίτευξης μιας «καλής διαπραγμάτευσης».

Μεγάλο μερίδιο ευθύνης, βέβαια, σ’ αυτό έχουν και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες, οι οποίες σε αναντιστοιχία με το μέγεθος της επίθεσης, συνέχισαν να καλλιεργούν την απογοήτευση για την κατάσταση του δημοσιουπαλληλικού κινήματος. Συνέχισαν να προτάσσουν «τον πραγματικό διάλογο», αντί να παίξουν το ρόλο που τους αντιστοιχεί στην αφύπνιση των εργαζομένων, στην οργάνωση, την αντίσταση  στην επίθεση των δικαιωμάτων του, καθώς και τη διεκδίκηση νέων.  Για να βγουν απ’ την υποχρέωση στην καλύτερη περίπτωση προκηρύσσουν μια απεργία μόνο του δημόσιου τομέα, την οποία δεν την προετοιμάζουν καθόλου στον κόσμο και δεν αφήνουν και περιθώρια για συνέχιση. Οι δυνάμεις του ΚΚΕ από την άλλη, και ενώ φαίνεται ότι το ασφαλιστικό και το φορολογικό που θέλουν να περάσουν, κυβέρνηση και τρόικα είναι πολύ χειρότερο από αυτό που συζητιόταν ένα διάστημα πιο πριν, το μόνο που ξεστομίζουν είναι η 48ωρη απεργία που θα πρέπει να γίνει την ημέρα ψήφισης του ασφαλιστικού, και στο μεσοδιάστημα τίποτα.

Συνάδερφοι, Συναδέρφισσες,

Η κοινωνική ασφάλιση είναι κατάκτηση! Το ασφαλιστικό είναι ζήτημα ταξικής αντιπαράθεσης και τα μέτρα κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ έχουν σκοπό να αφαιρέσουν ένα κατοχυρωμένο δικαίωμα των εργαζομένων.  Γι’ αυτό και για να ανατραπεί η νέα επίθεση απαιτούνται ανυποχώρητοι αγώνες και όχι συνδιαλλαγή και «διάλογος». Απαιτείται η ανασυγκρότηση των δυνάμεων των εργαζομένων  με τη λογική της οργάνωσης και της αντίστασης σε κάθε χώρο δουλειάς και συνολικά, και όχι με τη λογική της ανάθεσης. Η συνδικαλιστική ηγεσία έχει αποδείξει ότι όχι μόνο δεν θέλει και δεν μπορεί να οδηγήσει σε νικηφόρους αγώνες, αλλά κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της ώστε να κυριαρχεί η ηττοπάθεια και η υποταγή στις ορέξεις του κεφαλαίου. Αυτή η συνεχής οπισθοχώρηση, η διάλυση του κινήματος και η μοιρολατρία είναι που έχει επιτρέψει την   ισοπέδωση   μιας   σειράς   κατακτήσεων   των   εργαζομένων   και   του   λαού   και  εξαθλιώνει ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι τους. Είναι ζωτικής σημασίας και ανάγκη η ανατροπή αυτών των αρνητικών συσχετισμών.  

Παράλληλα μια νέα φοροληστεία ανακοινώθηκε με αύξηση σ' όλα τα προϊόντα και υπηρεσίες με την αλλαγή του ΦΠΑ στο 24% και στους φόρους σε καύσιμα. τηλεφωνία, ρεύμα, εισιτήρια κ.ά. Την επιδρομή αυτή συμπληρώνουν οι νέοι φορολογικοί συντελεστές άμεσης φορολόγησης του εισοδήματος για μισθωτούς, συνταξιούχους κι ελεύθερους επαγγελματίες και η μείωση του αφορολόγητου, καθώς και η κατάργηση των όποιων φοροαπαλλαγών για όλους. 'Έτσι οι μειωμένοι μισθοί και συντάξεις θα υποστούν ακόμη μεγαλύτερες περικοπές. 

Δεν είναι μικρότερης σημασίας το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων της δημόσιας περιουσίας, αγαθών και υπηρεσιών κοινωνικής ωφέλειας.

Ένα άλλο, εξίσου σοβαρό ζήτημα είναι το προσφυγικό. Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, η επίθεση του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας έχει διττή μορφή. Αφενός πολέμους διεθνώς και στη γειτονιά μας (βλέπε Συρία, Λιβύη κ.τ.λ.), αφετέρου με τον κοινωνικό-οικονομικό πόλεμο στη χώρα μας και στις άλλες χώρες της περιφέρειας της ΕΕ, αλλά πλέον κινείται και προς τον πυρήνα της (βλέπε Γαλλία). Σφίγγει γύρω μας ολοένα και περισσότερο ο κλοιός του πολέμου. Έχει αποκαλυφθεί ο ρόλος των ιμπεριαλιστών, όσον αφορά το αιματοκύλισμα του λαού της Συρίας και το δράμα των προσφύγων που, σήμερα, με άκρα υποκρισία θρηνολογεί για την ισλαμική τρομοκρατία και τα αποτελέσματά της. Η κυβερνητική πολιτική δεν βρίσκεται μόνο μπλεγμένη σε σοβαρά και επικίνδυνα αδιέξοδα στο προσφυγικό ζήτημα. Έχει, να αντιμετωπίσει τη κατάσταση που διαμορφώνεται στο Αιγαίο από την παρουσία του ΝΑΤΟ, που υποτίθεται κλήθηκε για να συμβάλει στη μείωση των προσφυγικών ροών προς τη χώρα, με βαρύ αντίτιμο τη θεώρηση του Αιγαίου ως περιοχής νατοϊκού ελέγχου και όχι ελληνικού. Μόνο εάν σταματήσει   το   ματοκύλισμα   στη Συρία θα μπορέσει να λυθεί το προσφυγικό.

ΑΙΤΗΜΑΤΑ

·      ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΜΕ ΣΤΗ ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ και ΟΧΙ ΜΕ ΔΙΑΛΟΓΟ

·      Συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα για να μην περάσουν τα μέτρα!

·      ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ!

·      ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΑ ΗΔΗ ΜΕΙΩΜΕΝΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.

·      ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

·   ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ.   Για   να   μπορέσουν   οι πρόσφυγες να ξαναγυρίσουν ασφαλείς στην πατρίδα   τους   και   να   πάρουν   τη   ζωή   στα δικά   τους   χέρια

·      ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ την ελληνική συμμετοχή και διευκόλυνση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

·      ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΕΒΑΣΤΑ όλα τα δικαιώματα των προσφύγων και των μεταναστών, κόντρα στην πολιτική των στρατοπέδων συγκέντρωσης, του εγκλωβισμού τους και των ομαδικών απελάσεων-«επαναπροωθήσεων».

·      ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ τα κηρύγματα μίσους και ρατσισμού που θέλουν να παρουσιάσουν τα θύματα του πολέμου ως εχθρούς και τρομοκράτες.

·      ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ!

ΟΣΟ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ,

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ! 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

30 ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΟΣΥΠ

30^Ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (ΠΟΣΥΠ)

Στις 18-19-20/03/2015 πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 30^ο Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας  των Συλλόγων Υπουργείου Παιδείας (ΠΟΣΥΠ).  Πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο διαφορετική από το προηγούμενο, όσον αφορά  τον διαχειριστή της πολιτικής κατάστασης, λόγω της κυβερνητικής αλλαγής. Μια κατάσταση που εξακολουθεί να είναι μεταβατική και φυσικά να επηρεάζεται από τις διεθνείς εξελίξεις.

Χαρακτηριστικό της περιόδου είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά στα χρονικά των Συνεδρίων της Ομοσπονδίας, παραβρέθηκαν και χαιρέτησαν 4 εκπρόσωποι της  Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, εκπρόσωπος-Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, καθώς και ο αναπληρωτής υπουργός του ΥΠΟΠΑΙΘ, Τ. Κουράκης.

Όλοι τους κινήθηκαν στο ίδιο μήκος κύματος. Τόνισαν πόσο «σημαντική είναι οι ενίσχυση των συνδικαλιστικών οργάνων» των εργαζομένων από τη μια και πόσο σημαντική είναι η διαπραγμάτευση που επιχειρούν τα μέλη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ αυτή την περίοδο.

Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, συμμετείχε στο συνέδριο με 4 συνέδρους, κατέβασε δικό της πλαίσιο Δράσης το οποίο υπερψηφίστηκε και συμμετείχε στις εκλογές με δικό της ψηφοδέλτιο.  Στις τοποθετήσεις τους τα μέλη τόνισαν την ανάγκη ενίσχυσης των Β/θμιων, αλλά πολύ περισσότερο των Α/θμιων συνδικαλιστικών τους οργάνων και εξέφρασαν την άποψη ότι δεν υπάρχει περίπτωση να «μείνουν χωρίς δουλειά» τώρα με μια «αριστερή» κυβέρνηση.  Η αντιλαϊκή επίθεση εξακολουθεί να είναι εδώ. Έχουν χαθεί μια σειρά δικαιωμάτων που είχαν κατακτηθεί με αγώνες και αίμα.

Οποιαδήποτε μορφή διαπραγμάτευσης σημαίνει υποταγή. Οι πολιτικοί υπάλληλοι του καπιταλιστικού συστήματος, είτε δεξιοί είναι είτε «αριστεροί», δεν παύουν να είναι υπάλληλοι αυτού του συστήματος και να υπερασπίζονται τα συμφέροντα του. Συμφέροντα που είναι τελείως αντίθετα με τα συμφέροντα των εργαζόμενων και του λαού.

Είναι σημαντική, λοιπόν, η δημιουργία ενός ισχυρού λαϊκού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, που θα οργανώσει το λαό στην κατεύθυνσης του αγώνα, της διεκδίκησης και της ανατροπής αυτού του συστήματος.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΨΗΦΙΣΑΝ: 66 ΕΓΚΥΡΑ:66 ΑΚΥΡΑ:0 ΛΕΥΚΑ:0			ΓΙΑ ΑΔΕΔΥ ΨΗΦΙΣΑΝ: 66 ΕΓΚΥΡΑ:65 ΑΚΥΡΑ:1 ΛΕΥΚΑ:0
ΕΛΑΒΑΝ
	ΨΗΦΟΙ	ΕΔΡΕΣ	ΨΗΦΟΙ	ΕΔΡΕΣ
ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ	39	7	39	3
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ	11	2	10
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ	6	1	5
ΜΕΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΠΑΙΘ	6	1	11	1
ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔ. ΔΡΑΣΗ	4		-

ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΡΑΣΗΣ, ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ στο 30ο Συνέδριο της ΠΟΣΥΠ (18-20/03/2015)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΡΑΣΗΣ, ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

στο 30^ο Συνέδριο της ΠΟΣΥΠ (18-20/03/2015)

Η «Πρωτοβουλία εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας» ποτέ δεν διαχώρισε του συναδέλφους με κριτήριο τον τόπο και την υπηρεσία της εργασίας τους, αν ανήκουν στην Κ.Υ. ή σε περιφερειακές υπηρεσίας και εποπτευόμενους φορείς. Θεωρούμε ότι τα προβλήματα είναι κοινά και επιβάλλεται από κοινού και συλλογικά να αντιμετωπιστούν.

Πρέπει να προσπαθήσουμε τα μέγιστα να συμμετάσχουν στην ΠΟΣΥΠ και πρωτοβάθμιοι σύλλογοι του υπουργείου που σήμερα δεν εντάσσονται.

Η δύναμή μας βρίσκεται στην ενότητα και στον διεκδικητικό αγώνα μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις. Απαραίτητος και αναγκαίος ο αγωνιστικός συντονισμός των πρωτοβάθμιων συλλόγων, αλλά και με άλλες Ομοσπονδίες και την ΑΔΕΔΥ.

Δημιουργία απεργιακού ταμείου με εισφορές των εργαζομένων.

Απαιτούμε, από το νέο Δ.Σ. της ΠΟΣΥΠ να συντονίσει τις αγωνιστικές αποφάσεις των πρωτοβάθμιων συλλόγων.

Παλεύουμε για:

1. Ανεξάρτητο νέο Οργανισμό του Παιδείας.

2. Κατάργηση του Ν. 4250/2014 περί αξιολόγησης και όλων των νόμων για την αξιολόγηση, τις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις.

3. Κάλυψη όλων των κενών οργανικών θέσεων με διορισμούς-προσλήψεις ή μετατάξεις (ολοκλήρωση όσων βρίσκονται στη διαδικασία). Μόνο όταν αυτό δεν είναι εφικτό να πραγματοποιούνται αποσπάσεις εκπαιδευτικών για διοικητικό έργο. Προσλήψεις και για τις υπηρεσίες καθαρισμού και φύλαξης των δημόσιων χώρων και όχι μέσω ιδιωτικών εταιρειών.

4. Επιστροφή στο ωράριο εργασίας προ μνημονίου (7,5 ώρες).

5. Κατάργηση του ΙΕΠ και της ΑΔΙΠΠΔΕ.

6. Χωροταξικό, κτηριακό, βέλτιστη κατανομή των υπαλλήλων στους χώρους εργασίας.

7. Μοριοδοτούμενες μετακινήσεις και τοποθετήσεις-μεταθέσεις εντός και εκτός της Κ.Υ. και των Περιφερειακών υπηρεσιών μόνο με αίτηση του υπαλλήλου.

8. Αξιοκρατικές τοποθετήσεις προϊσταμένων και καταγγέλλουμε τον τρόπο τοποθέτησης των προϊσταμένων σε θέσεις ευθύνης μετά τον νέο οργανισμό.

9. Πυρασφάλεια και συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής της εργασίας.

10. Επαναφορά της θεσμικής άδειας.

11. Κάρτα εισόδου σε μουσεία και πολιτιστικούς χώρους.

Υπεράσπιση των δημόσιων κοινωνικών αγαθών και περιουσίας.

1. Όχι στη διάλυση και ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών και αγαθών. Όχι στην εκποίηση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ.

2. Δημόσια, δωρεάν και ποιοτική παιδεία, πολιτισμός και αθλητισμός. Περίθαλψη, υγεία, και πρόνοια για όλους.

3. Επαναλειτουργία των καταργημένων τομέων στην Τεχνική Εκπαίδευση. Ενιαία δημόσια δωρεάν δωδεκάχρονη πολυτεχνική (γενική και τεχνική) εκπαίδευση και δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή.

Οικονομικά και ασφαλιστικά αιτήματα:

1. Κατάργηση του βαθμολόγιου-μισθολόγιου-‘φτωχολόγιου’.

2. Ξεπάγωμα της μισθολογικής-βαθμολoγικής εξέλιξης, με την άμεση κατάργηση της σχετικής μνημονιακής διάταξης και την κατάργηση της σύνδεσης βαθμού-μισθού με αξιολόγηση.

3. Πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις

4. Επαναφορά του 13ου-14ου μισθού και 13ης -14ης σύνταξης.

5. Προάσπιση των εργασιακών-ασφαλιστικών κεκτημένων.

6. Άμεση χρηματοδότηση όλων των ταμείων (ΜΤΠΥ, ΤΕΑΔΥ, ΤΠΔΥ) για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τους δικαιούχους και όχι πληρωμή επαχθών χρεών και δανείων μέσω αυτών.

7. Όχι στη διάλυση της επικουρικής ασφάλισης και στη μείωση των εφάπαξ.

8. Να διεκδικήσουμε να καταβάλλει το Κράτος τα χρήματα που δεν έχει αποδώσει για χρόνια στα Ταμεία του δημοσίου.

9. Να ακυρωθούν-καταργηθούν όλες οι αντιδραστικές αλλαγές που έγιναν με τα αντιασφαλιστικά μέτρα και νόμους την τελευταία δεκαετία. Δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, που να καλύπτει πλήρως και ποιοτικά τις ανάγκες των εργαζόμενων και των συνταξιούχων.

10. Επαναπρόσληψη όλων των απολυμένων. Επιστροφή στη δουλειά όλων των «διαθέσιμων» με πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα και εκτός των 15000 προσλήψεων.

11. Επαναλειτουργία των καταργημένων δομών και υπηρεσιών που προσφέρουν πραγματικά στο κοινωνικό σύνολο.

12. Να μπει τέλος στην ομηρία των συμβασιούχων. Κατάργηση των προγραμμάτων φτηνής και ελαστικής εργασίας. Δουλειά και όχι δουλεία, μόνιμες και σταθερές σχέσεις εργασίας, με ίση αμοιβή για ίση δουλειά, ενιαία μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

13. Μέτρα για τους ανέργους. Διπλασιασμός του επιδόματος ανεργίας και επέκτασή του σε όλους. Δωρεάν περίθαλψη υγεία συγκοινωνίες ρεύμα νερό κ.α.

Φραγμό στη φοροεπιδρομή και την φοροληστεία του εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων.

1. Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και κάθε είδους χαρατσιού.

2. Κανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας.

3. Άμεση μείωση των τιμών στα βασικά είδη διατροφής, καθώς και των τιμών για τις στοιχειώδεις κοινωνικές υπηρεσίες (φως, νερό, τηλέφωνο) με δωρεάν παροχή ενός κατώτερου ορίου κατανάλωσης. Δραστική μείωση της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ) και την κατάργησή της για τα είδη πρώτης ανάγκης.

 

Δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες.

1. Κατάργηση του Ν. 4093, Ν. 4057/12 και 3528/07 που καταργούν το τεκμήριο της αθωότητας και θέτουν σε αργία υπαλλήλους για τους οποίους έχει κινηθεί διαδικασία πειθαρχικού ή έχει ασκηθεί δίωξη για συγκεκριμένα αδικήματα. Άμεση παύση κάθε δίωξης και ανάκληση αργιών και ποινών που επιβλήθηκαν με βάση το ισχύον αυταρχικό πειθαρχικό δίκαιο των Δ.Υ.

2. Κατάργηση των αντισυνδικαλιστικών νόμων, για πλήρη ελευθερία στην συνδικαλιστική δράση, την απεργία, τη διαδήλωση. Κατάργηση του θεσμού της πολιτικής επιστράτευσης.

 

Φυσικά όλα αυτά δεν είναι εφικτά με μνημόνια και τρόικα, όπως αυτά και αν ονομαστούν (πρόγραμμα, θεσμοί κτλ). Σήμερα οποιαδήποτε διεκδίκηση, ακόμα και για επιμέρους ζητήματα σκοντάφτει στα κεντρικά πολιτικά ζητήματα. Μόνη λύση η έξοδος από την ΕΕ και το ευρώ, που σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό του εργαζόμενου λαού.

ΟΧΙ στην αυταπάτη της διαπραγμάτευσης! 

Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες! Έξω η τρόικα!

Το μήνυμα των τελευταίων βουλευτικών εκλογών ήταν ξεκάθαρο, αποδοκιμάστηκαν οι πολιτικές και  τα μνημόνια που έφεραν την λιτότητα, τις περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, τις καταργήσεις επιδομάτων, τα χαράτσια και τη βαριά φορολογία, τις καταργήσεις των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, το άδειασμα των ασφαλιστικών ταμείων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Όσο ξεκάθαρο ήταν το μήνυμα των εκλογών, τόσο θολώνει το τοπίο που αφορά στην ανατροπή  και κατάργηση των πελατειακών σχέσεων, των απολύσεων, των διαθεσιμοτήτων, της προκαθορισμένης αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, της ανεργίας, των ιδιωτικοποιήσεων και της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, γνωρίζοντας ότι μπορεί να διεκδικήσει την κυβέρνηση μόνο εάν είχε την υποστήριξη ή έστω την ανοχή των διάφορων κέντρων εξουσίας, επιδόθηκε σε ένα ράλι προσαρμογής στις απαιτήσεις των κέντρων αυτών. Περιδιάβηκε στα διάφορα μέρη, ορκίστηκε πίστη στο «ανήκομεν στη δύση», βεβαίωσε την προσήλωσή του στο καπιταλιστικό κέρδος, μετατοπίστηκε από το σκίσιμο των μνημονίων στην αξιοπρεπή διαπραγμάτευση.

Η σύμπραξη ενός «αριστερού» κόμματος με ένα δεξιό αντιδραστικό κόμμα είναι μία ακόμα απόδειξη της συνέχισης της αντιλαϊκής πολιτικής, της πολιτικής των μνημονίων και της υποταγής. Τα προεκλογικά συνθήματα για ρήξη με τους ισχυρούς εταίρους στην Ε.Ε. για την πλειοψηφία που ψήφισε τους αριστερούς συνδυασμούς σημαίνει λαϊκή κυριαρχία και αυτοδιάθεση. Η θέση των νέων κυβερνητικών κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ, υπέρ της παραμονής στην Ε.Ε., δεν αποδεσμεύει τη χώρα από τις υποχρεώσεις απέναντι στους τοκογλύφους δανειστές. Η διαπραγμάτευση με την οικονομική ελίτ, όσο σκληρή και φιλολαϊκή κι αν εμφανίζεται, δεν είναι πολιτική σύγκρουσης και ανατροπής υπέρ των λαϊκών στρωμάτων. Η σκληρή επιτήρηση της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, αφήνει ελάχιστα περιθώρια στην κυβέρνηση να εφαρμόσει τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Ακόμα και στα ζητήματα που υπάρχουν υποτίθεται θετικές δεσμεύσεις  δεν πρέπει να εφησυχάζουμε. Η κωλοτούμπα που έγινε στο ζήτημα των 751 €, οι δηλώσεις για επιστροφή των διαθέσιμων από Σεπτέμβρη και οι παλινωδίες για την κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων δεν είναι καλά σημάδια. Η ανατροπή της  πολιτικής που μας δοκιμάζει και μας εξαθλιώνει και η αλλαγή με κοινωνική δικαιοσύνη, για ένα κράτος με δημόσια και δωρεάν παιδεία και περίθαλψη για όλους, θα παραμείνουν υπόσχεση και προσδοκία για τις λαϊκές μάζες.

Η Πρωτοβουλία Εργαζομένων, δεν αναγνωρίζει ως νίκη υπέρ των αγώνων των εργαζομένων, των πέντε τελευταίων δύσκολων ετών, οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, παραχώρηση και υποχώρηση ή οποιαδήποτε απόφαση πραγματοποιείται στα πλαίσια μνημονιακών υποχρεώσεων που μας επέβαλαν οι προηγούμενες συγκυβερνήσεις. Απαιτούμε την άμεση και χωρίς καθυστέρηση ικανοποίηση των βασικών αιτημάτων των εργαζομένων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Απαιτούμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια και να παραδώσουμε στους νέους ένα μέλλον λαϊκής κυριαρχίας. Ένα μέλλον όπου ο λαός θα είναι νοικοκύρης στον τόπο του.

Κερδίσαμε μια μικρή μάχη (αποδοκιμάστηκαν οι προηγούμενες αντιλαϊκές κυβερνήσεις), έχουμε μπροστά μας να κερδίσουμε πολλές μάχες ακόμα, έως και τον πόλεμο κατά της εξάρτησης, κατά του ιμπεριαλισμού, των καπιταλιστών και του υπηρετικού πολιτικού τους προσωπικού, κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με συλλογικούς, μαζικούς αγώνες κι όχι με ανάθεση. Το πλαίσιο διεκδίκησης των βασικών δικαιωμάτων στις σπουδές, στη δουλειά και στις ελευθερίες δεν μπορεί παρά να παραμείνει όπως έχει. Αυτό το κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης θα γίνει πιο αποτελεσματικό όσο ενισχύεται η πάλη ενάντια σε όλες τις μορφές της εξάρτησης (από ΕΕ-ΔΝΤ-Ντόπια Αστική Τάξη), η πάλη ενάντια στη συνδιαχειριστική κατεύθυνση.

·      ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ, ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΑΠΟΛΥΘΗΚΑΝ, ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥΣ

·      Ν’ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ – ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ – ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ.

·      ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

·      ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ Ν. 4250. ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ – ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΟ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΝΕΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

·      ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΕ ΜΙΣΘΟΥΣ – ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

Καταγγελία της πλειοψηφίας του ΔΣ

Καταγγελία της πλειοψηφίας του ΔΣ

Για μια ακόμα φορά ερχόμαστε στη δυσάρεστη θέση ως Πρωτοβουλία Εργαζομένων Υπουργείου Παιδείας να καταγγείλουμε την καταψήφιση στο ΔΣ του συλλόγου μας την πρόταση για έκδοση ψηφίσματος κατά της στέρησης της πρόσβασης στην εκπαίδευση σε έναν νεαρό κρατούμενο από τους 3 εκ των 4 της παράταξης «Όλοι μαζί» (εκτός π. Σταύρου Μπόζου) και της «Κοινής πορείας» με το πρόσχημα ότι «είμαστε σύλλογος εργαζομένων και δεν μας αφορούν πολιτικά παιχνίδια!»

Όταν ένας νέος άνθρωπος φτάνει να χρησιμοποιεί το τελευταίο μέσο που του έχει απομείνει, το σώμα του, δεν μπορούν κάποιοι από τη βολή του καναπέ τους να μιλούν για «πολιτικά παιχνίδια». Η σιωπή είναι συνενοχή. Ως εργαζόμενοι στο Υπουργείο Παιδείας φέρουμε ακόμα μεγαλύτερη ευθύνη αν δεν προασπιζόμαστε το δικαίωμα στη μόρφωση του οποιουδήποτε.

Κάτω από την πίεση ενός ρωμαλέου κινήματος αλληλεγγύης κυρίως εργαζομένων και νέων, υπερψηφίστηκε στη Βουλή η σχετική τροπολογία που έβαλε τη ζωή πάνω από τα «παιχνίδια». Οι μόνοι που την καταψήφισαν ήταν οι ακροδεξιοί της συγκυβέρνησης Γεωργιάδης και Πλεύρης, ακολουθώντας τα χνάρια της «δικής μας συγκυβέρνησης». Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας