Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2020

OXI ΣΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ


OXI ΣΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια ιστορικής σημασίας προσπάθεια του κεφαλαίου και του πολιτικού συστήματος να αξιοποιήσουν μια ακόμη καταστροφή προς όφελός τους. Η πανδημία του κορονοϊού αξιοποιείται ήδη από το σύστημα σαν τη «μεγάλη ευκαιρία» για να επιβληθούν όσα για χρόνια επιθυμούσε ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Μια ευκαιρία για να ανατινάξουν τα όποια εργασιακά δικαιώματα είχαν απομένει, να διαλύσουν ωράρια, μισθούς, άδειες κ.λπ. και να επιβάλουν σχέσεις εργασίας όπου θα κυριαρχούν απόλυτα τα κάθε είδους αφεντικά.
Μέσα σε όλα αυτά, η κυβέρνηση φέρνει ένα πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία που, πιστό στις επιταγές της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, πιάνει το νήμα από εκεί ακριβώς που το άφησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, για να κάνει το σχολείο ακόμα χειρότερο, να το προσαρμόσει καλύτερα στις ανάγκες των επιχειρήσεων και της «αγοράς».
Με το νέο πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας η κυβέρνηση επιχειρεί - και μάλιστα εν μέσω πανδημίας - να αυξήσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα στα νηπιαγωγεία και τα δημοτικά, ενώ ανοιχτό αφήνει το ενδεχόμενο και για τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, όπου ο αριθμός των μαθητών θα καθορίζεται με Υπουργικές Αποφάσεις.
Επιπλέον, επαναφέρει την «τράπεζα θεμάτων» και προωθεί πανελλαδικού τύπου εξετάσεις και στις τρεις τάξεις του Λυκείου, μετατρέποντάς το σε μια «εξεταστική αρένα», πλήρως υποταγμένη στη διαδικασία της πρόσβασης στα ΑΕΙ, αυξάνοντας το άγχος και την αφαίμαξη της τσέπης της λαϊκής οικογένειας για ακόμα περισσότερα φροντιστήρια.
Δίπλα στην τηλεργασία, που ισοπεδώνει εργασιακά δικαιώματα, τοποθετούν την τηλεκπαίδευση αλλά και τη ζωντανή μετάδοση του μαθήματος (!) για να επιβάλουν τον εργασιακό και εκπαιδευτικό μεσαίωνα στην τάξη και το σχολείο. Στόχος είναι ο απόλυτος έλεγχος και η υποταγή εκπαιδευτικών και μαθητών. Για ένα σχολείο αυταρχικό και ταξικό, όπου η πλειοψηφία των μαθητών, και ιδιαίτερα τα παιδιά των λαϊκών στρωμάτων, δεν θα έχουν θέση. Για μια «εκπαίδευση» χωρίς σχολεία, χωρίς εκπαιδευτικούς, χωρίς ανάγκη κτιριακών υποδομών, χωρίς όριο αριθμού μαθητών στην τάξη, με νομιμοποιημένη την αδιοριστία, και για σπουδές χωρίς δικαιώματα. Όλα αυτά για τα δημόσια σχολεία, γιατί όποιος έχει χρήματα στέλνει τα παιδιά του στα ιδιωτικά, όπου υπάρχουν άλλες υποδομές, λιγότερα παιδιά ανά τάξη κ.ο.κ.
Αλλά και σε ό,τι αφορά το περιεχόμενο του σχολείου, το νομοσχέδιο ενισχύει τη λογική των δεξιοτήτων σε βάρος της καλλιέργειας υπόβαθρου για στέρεη γενική παιδεία, με διάφορα εργαστήρια δεξιοτήτων στα οποία φιγουράρει η έννοια της «επιχειρηματικότητας», ενώ εισάγονται αντικείμενα όπως η Πληροφορική και τα Αγγλικά ακόμα και στο νηπιαγωγείο, σε βάρος παιδαγωγικών δραστηριοτήτων που απαιτεί η ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών σ’ αυτό το κρίσιμο στάδιο της ζωής τους!
Είναι αυτονόητο ότι για να επιβληθεί αυτή η βάρβαρη και αντιδραστική πολιτική θα πρέπει, αφενός, να τσακιστεί κάθε έννοια συνδικαλιστικής δράσης μέσω των περιοριστικών ρυθμίσεων και διώξεων που αφορούν στην απεργία, τα σωματεία και την επιβολή του τηλε-συνδικαλισμού και της τηλε-ψηφοφορίας και, αφετέρου, να εγκαθιδρυθεί ένας ακόμη πιο ισχυρός μηχανισμός ελέγχου, επιτήρησης και καταστολής, μέσω και της λεγόμενης «αξιολόγησης», η οποία σύμφωνα με την κυβέρνηση θα γίνεται με κριτήριο μεταξύ άλλων τα «εκπαιδευτικά αποτελέσματα» οδηγώντας σε ακόμα μεγαλύτερη κατηγοριοποίηση σχολεία και μαθητές.
Η μάχη που πρέπει να δοθεί για να ανατραπεί η πολιτική της κυβέρνησης και στο χώρο της παιδείας, αφορά το λαό και το δικαίωμα των παιδιών του στις σπουδές. Αφορά τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές, τη νεολαία, τους γονείς και τους εργαζόμενους. Γιατί είναι μια μάχη που αφορά τις συνθήκες σπουδών, δουλειάς και ζωής που διαμορφώνονται τώρα και στο μέλλον.

Τέλος, καταγγέλλουμε τη στάση της πλειοψηφίας του ΔΣ, καθώς ενώ υπάρχει ομόφωνη απόφαση από τη συνεδρίαση της 20/5/2020, με παρελκυστικές ενέργειες προσπάθησε να αποφύγει την ανακοίνωση αυτής της απόφασης και όταν κατάλαβε ότι αυτό δεν είναι εφικτό λόγω των πιέσεων εκ μέρους μας εξέδωσε μια χλιαρή και τηλεγραφική ανακοίνωση χωρίς να θίγει την ουσία του νομοσχεδίου, φοβούμενοι μη θίξουν την πολιτική ηγεσία.

         ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
                                        Δ.Α.Σ. (ΠΑΜΕ)

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2020

ΚΑΤAΓΓΕΛΙΑ

Το απόγευμα της Παρασκευής, 08.05.2020, κατά την αποχώρηση τους από το υπουργείο, συνάδελφοί μας διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να  φύγουν, γιατί ήταν κατεβασμένα τα ρολά σε όλες τις εξόδους!  Στο τέλος κατάφεραν να βγουν μετά από μισή ώρα με τη βοήθεια των φυλάκων από το υπόγειο!
Εάν επρόκειτο για προγραμματισμένη άσκηση θα έπρεπε να υπάρξει έγκαιρη ενημέρωση από πριν. Τέτοια ενημέρωση δεν υπήρξε. Υπάρχει και το ενδεχόμενο της αστοχίας υλικού ή του ανθρώπινου λάθους. Φυσικά όποια και αν ήταν η αιτία, μικρή σημασία έχει ως προς το αποτέλεσμα.
     Πολλοί συνάδελφοί μας βρέθηκαν εγκλωβισμένοι και πανικόβλητοι, (συνωστισμένοι και συγχρωτισμένοι εν μέσω κορωνοϊού) επί μισή ώρα να αναζητούν εξόδους κινδύνου και να είναι όλες ερμητικά κλειστές.
Τι θα γινόταν σε περίπτωση σεισμού ή πυρκαγιάς και μάλιστα σε ώρα αιχμής με όλο το προσωπικό και τους επισκέπτες στους χώρους του υπουργείου;
Οι πρακτικές αδικαιολόγητου ελέγχου και αστυνομοκρατίας της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, είτε απέναντι στους εργαζομένους της Κεντρικής Υπηρεσίας και τους διαδηλωτές με μέτρα στους χώρους του υπουργείου (όπως κάγκελα, ρολά, ΜΑΤ κ.ά.), είτε απέναντι σε μαθητές και εκπαιδευτικούς με την επιβολή καμερών εντός των τάξεων και εν ώρα μαθήματος, είναι ανεπίτρεπτες.
Kαταγγέλλουμε για μια ακόμα φορά τις πρακτικές αστυνομοκρατίας της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και απαιτούμε την απομάκρυνση των ρολών από όλες τις εισόδους και εξόδους του υπουργείου.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2020


 ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ ΟΙ ΑΝΤΙΛΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ, ΟΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ, Ο ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΚΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ – ΟΧΙ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Μετά τα πλωτά φράγματα και τις επιτάξεις ολόκληρων εκτάσεων σε Χίο και Μυτιλήνη για τη δημιουργία κλειστών στρατοπέδων συγκέντρωσης για πρόσφυγες και μετανάστες, η κυβέρνηση με περισσό θράσος, μιλάει για «ασύμμετρη απειλή» και για εισβολή που δήθεν δέχεται η χώρα στα ανατολικά της σύνορα.
Από κοντά τα παπαγαλάκια του συστήματος, δημοσιογράφοι και ΜΜΕ με ψεύτικες ειδήσεις και εικόνες από το αρχείο τους, προσπαθούν να μας πείσουν ότι δυστυχισμένοι άνθρωποι και παιδιά που τρέχουν να γλιτώσουν από τον πόλεμο, αποτελούν απειλή για τη χώρα και για αυτό αξίζουν ανάλογη αντιμετώπιση.
Το σκηνικό ολοκληρώνεται όταν μαθαίνουμε ότι μεγαλοεπιχειρηματίες και παράγοντες του ποδοσφαίρου, συνωστίζονται για το ποιος θα χορηγήσει περισσότερη βοήθεια στα σώματα ασφαλείας, που αναχαιτίζουν… ηρωικά τους ξεριζωμένους. Από κοντά και ομάδες νεοναζί από μια σειρά χώρες (Γερμανία, Αυστρία κ.ά.) που συνδράμουν, πλέον και με φυσική παρουσία, εγχώριες παραστρατιωτικές φασιστικές ομάδας στον Έβρο.
Όμως την πολιτική της καταστολής, εκτός από τους πρόσφυγες και μετανάστες, δοκίμασαν και οι νησιώτες σε Χίο και Μυτιλήνη. ΜΑΤ και αστυνομική βία επιφύλαξε η κυβέρνηση σε όσους τόλμησαν να αντισταθούν στις επιτάξεις εκτάσεων για τη δημιουργία κλειστών κέντρων – φυλακών για τους πρόσφυγες. Η κακήν κακώς ανάκληση όμως των αστυνομικών δυνάμεων, η οποία συνοδεύτηκε από την καταστροφή περιουσιών των κατοίκων από τις δυνάμεις καταστολής, και η συνακόλουθη αναδίπλωση της κυβέρνησης, καταδεικνύουν με τον πιο ανάγλυφο τρόπο, την ήττα των δυνάμεων καταστολής και τα εντεινόμενα αδιέξοδα με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπη. Με την αποστολή των ΜΑΤ στον Έβρο επιχειρείται το ξεπλύματός τους, η μετατροπή τους σε τιμητές της δημοκρατίας.
Αν ο ξεριζωμός εκατομμυρίων ανθρώπων από τις χώρες τους είναι το αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων στις χώρες αυτές, ο εγκλωβισμός δεκάδων χιλιάδων στη χώρα μας είναι το αποτέλεσμα όλων των αντιπροσφυγικών συνθηκών της ΕΕ συμπεριλαμβανομένης και της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας, την οποία δουλικά, μετά την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, υπηρετεί και η κυβέρνηση της ΝΔ. Η συμφωνία αυτή εγκαινίασε ένα νέο καθεστώς βαρβαρότητας σε βάρος προσφύγων και μεταναστών, σηματοδότησε ακόμα μεγαλύτερη σκλήρυνση της αντιπροσφυγικής πολιτικής, ενταφίασε τα δικαιώματά τους, πολλαπλασίασε την καταστολή, τους μηχανισμούς απόκρουσης και αποκλεισμού και νομιμοποίησε τον μαζικό και αναγκαστικό τους εγκλωβισμό σε μια χώρα όπου δεν θέλουν να παραμείνουν.
Μέσα σ’ αυτό το σκηνικό είναι αλήθεια ότι οι ροές προσφύγων και μεταναστών θα συνεχίσουν. Θα εκτονώνονται στιγμιαία και θα φουντώνουν ξανά για τον απλό λόγο ότι ο κυνηγημένος που καταδιώκεται από τον θάνατο θα επιδιώξει να γλιτώσει τον εαυτό του και τα παιδιά του. Το ίδιο έκαναν και οι Έλληνες πρόσφυγες το 1922 και το ίδιο ακριβώς θα έκαναν και αν το έδαφος που έρχονταν δεν ήταν ελληνικό. Γιατί πίσω τους ήταν η φωτιά. Οι ροές προσφύγων και μεταναστών θα συνεχίσουν για τον απλό λόγο ότι ενισχύονται οι αιτίες που τις γεννούν!
Υπάρχει όμως και κάτι που δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Το σύστημα εκμεταλλεύεται το ζήτημα με τρόπο που να οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Για να επιβάλει σιγή νεκροταφείου, νομιμοποίηση της λιτότητας, της τρομοκρατίας, της βαρβαρότητας και της απανθρωπιάς. Για να χτυπήσει και μέσα στη χώρα τα θύματα της επίθεσής του, το φτωχό άνεργο και εργαζόμενο λαό της χώρας μας. Άλλωστε η συζήτηση για αύξηση του ορίου ηλικίας για συνταξιοδότησης στα 72 χρόνια βρίσκεται στην ίδια κατεύθυνση. Εχθρός είναι ο κόσμος της εργασίας, ανεξαρτήτως εθνικής προέλευσης. Γι’ αυτό εξάλλου και οι τεμενάδες σε κάθε λογής πλούσιους Αμερικάνους, Ευρωπαίους, Άραβες κ.ο.κ.
Το προσφυγικό πρόβλημα είναι παγκόσμιο και θα συνεχίσει να υφίσταται και να διογκώνεται όσο υφίστανται και οι αιτίες που το προκαλούν: πόλεμοι, οικολογικές καταστροφές, παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οικονομική εκμετάλλευση.
Τα τελευταία εικοσιτετράωρα έχουν δει το φως εικόνες ντροπής, εικόνες που δεν συνάδουν με ανθρώπινη συμπεριφορά, εικόνες που πρέπει να κάνουμε ότι είναι δυνατόν για να μην τις δούμε ποτέ ξανά

Να μην το επιτρέψουμε!

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2019

ΟΛΟΙ ΚΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ


ΟΛΟΙ ΚΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ 24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

Συναδέλφισσες/συνάδελφοι!
Την Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή ένα νέο αντεργατικό, αντισυνδικαλιστικό και αντιαπεργιακό «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο, που μόνο σε όφελος της κοινωνίας και των εργαζόμενων δεν θα είναι. Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ δίνει νέα ώθηση στην αντεργατική και αντιλαϊκή πολιτική, ακολουθώντας την ίδια κατεύθυνση, εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς και τις απαιτήσεις του μεγάλου κεφαλαίου. Μετά από 10 χρόνια κρίσης και τρία μνημόνια καλούμαστε να ξαναπληρώσουμε την κρίση του συστήματος με την «ανάπτυξή» τους.
Στο νομοσχέδιο μεταξύ άλλων προβλέπονται η δημιουργία ηλεκτρονικού μητρώου συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων και η ηλεκτρονική ψηφοφορία για τη λήψη απόφασης για απεργία, δηλαδή η απαίτηση να διασφαλίζεται με ηλεκτρονική ψηφοφορία ότι συμφωνεί το 50%+1 των εργαζομένων για να προκηρυχθεί απεργία. Θέλουν να υπονομεύσουν τις Γενικές Συνελεύσεις, τη δύναμη της συλλογικής απόφασης, που αποτελεί την καρδιά της λειτουργίας του εργατικού κινήματος. Μας λένε ότι «δεν μπορούν οι λίγοι να αποφασίζουν για τους πολλούς». Και ποιος τα λέει αυτά; Ο Μητσοτάκης, που κυβερνά με αυτοδυναμία έχοντας πάρει το 40% όχι του συνόλου, αλλά του 57% των εγγεγραμμένων, δηλαδή λιγότερο από 23%.
Οι νέες τεχνολογίες αντί να επιστρατεύονται προς όφελος των εργαζομένων αξιοποιούνται για την περαιτέρω αποδυνάμωση του εργατικού κινήματος. Ουσιαστικά, επιχειρείται ο εργοδοτικός-κυβερνητικός έλεγχος και το φακέλωμα των σωματείων και των αγωνιστών. Το πολυνομοσχέδιο ορίζει ως ανώτατη αρχή τον υπουργό Εργασίας, ώστε να καθορίζει με υπουργικές αποφάσεις το συνδικαλιστικό νόμο και τα καταστατικά των σωματείων, να τα υπερβαίνει, καθώς θα ορίζει και τον τρόπο λήψης αποφάσεών τους. Επιχειρούν να μας επαναφέρουν στην εποχή που η απεργία ήταν παράνομη. ΔΕΝ θα τους περάσει!
Ο αφοπλισμός του συνδικαλιστικού κινήματος διευκολύνει την κυβέρνηση στη λήψη μέτρων κατά των εργαζομένων και στην περιστολή των εργασιακών δικαιωμάτων. Τα συνδικάτα μπορούν να ρυθμίζουν και να διαφυλάσσουν την εσωτερική τους λειτουργία στη βάση δημοκρατικών και συμμετοχικών διαδικασιών που αποφασίζουν με αποφάσεις των οργάνων τους.
Λέμε ΟΧΙ στον «αναπτυξιακό» νόμο της κυβέρνησης που επιβάλλοντας την τακτική του «σοκ και δέος» τσακίζει τα εναπομείναντα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα δίνοντας παράλληλα «γη και ύδωρ» στο μεγάλο κεφάλαιο. Είμαστε κατά του νόμου που επιχειρεί να αφοπλίσει τα ανεξάρτητα από το κράτος και την εργοδοσία συνδικάτα, αυτά που αγωνίζονται με πραγματικές συλλογικές διαδικασίες και υπερασπίζονται τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, σε σύγκρουση με εργοδοσία – κυβερνήσεις.
Παλεύουμε για ένα τέτοιο σύλλογο, ανεξάρτητο από τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες. Ενάντια στη γραμμή της συναίνεσης και της ενσωμάτωσης, του εργοδοτικού συνδικαλισμού, που το συγκεκριμένο νομοσχέδιο επιδιώκει να ενισχύσει και να εδραιώσει μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα.

·                     Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ – ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ!
·                     ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΜΑΣ ΟΡΓΑΝΑ!
·                     Να αποσυρθεί το αντεργατικό–ΑΝΤΙΑΠΕΡΓΙΑΚΟ «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο.

          Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας


Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2019

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!


ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ
ΕΚΦΡΑΣΗ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ!

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Η νεοπαγής κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας σπεύδει, μεταξύ άλλων, να καταθέσει νομοθέτημα, σε σύντομο χρονικό διάστημα, για την κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου. Ο πρωθυπουργός, η  υπουργός παιδείας και ο υπουργός δικαιοσύνης, έρχονται να εφαρμόσουν τις πιο αντιδραστικές προεκλογικές τους διακηρύξεις. Προηγουμένως τα ΜΜΕ προετοίμασαν το έδαφος, χειραγωγώντας τον κόσμο με πληθώρα παραπληροφόρησης, αφού ταύτιζαν το άσυλο με την «ανομία», και τη διακίνηση ναρκωτικών. Όλοι/ες γνωρίζουμε ότι με την ανοχή της αστυνομίας γίνεται η διακίνηση τους, ακριβώς για να δυσφημιστεί το άσυλο.
Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ιστορικά ο θεσμός του πανεπιστημιακού ασύλου έλκει την καταγωγή του από την εποχή της φεουδαρχίας όταν η αστική τάξη διαμορφωνόταν ως επαναστατική τάξη και μέσω του διαφωτισμού στην αντιπαράθεσή της με την αντίδραση της εκκλησίας πρωτοστάτησε στους προοδευτικούς κοινωνικούς αγώνες. Σήμερα που η αστική τάξη είναι η πλέον αντιδραστική, αντεπαναστατική τάξη της κοινωνίας επιβάλλει την κατάργηση του άσυλου.
Το πανεπιστημιακό άσυλο θεσμοθετήθηκε για να προστατεύει τόσο τις ακαδημαϊκές ελευθερίες, την εκπαιδευτική διαδικασία και την επιστημονική-ερευνητική δραστηριότητα όσο και τις πολιτικές ιδέες και τους αγωνιστές που διώκονται για τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. Επίσης για να μπορούν πολιτικοί φορείς, συλλογικότητες και μεμονωμένοι άνθρωποι να έχουν ένα χώρο που να μπορούν να εκφράσουν τις πολιτικές τους απόψεις αλλά και για να πραγματοποιούνται πολιτιστικές δραστηριότητες χωρίς πιθανούς πολιτικούς και οικονομικούς περιορισμούς που θα συναντούσαν αλλού.
Το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί λαϊκή κατάκτηση και σαν τέτοια χρειάζεται σθεναρή υπεράσπιση από το ίδιο το λαϊκό κίνημα, είναι υπόθεση του λαού η υπεράσπιση και η περιφρούρησή του. Το άσυλο δεν ευθύνεται για την εγκληματικότητα. Η εγκληματικότητα είναι κοινωνικό πρόβλημα των ταξικών κοινωνιών που υπάρχει παντού και όχι μόνο στο πανεπιστήμιο. Δε γεννιέται, ούτε θρέφεται στο πανεπιστήμιο. Βέβαια οι κυβερνητικοί «εγκέφαλοι» που σκαρφίζονται τα νομοθετήματα, αν περπατούσαν στις γειτονιές της Αθήνας και άλλων πόλεων, θα διαπίστωναν ότι η διακίνηση και η χρήση ναρκωτικών γίνονται ελεύθερα, όλες τις ώρες της ημέρας.
Γιατί το πρόβλημα της εξουσίας δεν είναι τα «ναρκωτικά» και το «παραεμπόριο». Είναι η πολιτική έκφραση και η πολιτική δράση του πιο ζωντανού τμήματος του λαού και της νεολαίας.
Με βάση τα παραπάνω οι προθέσεις της κυβέρνησης και του οικονομικού κατεστημένου είναι βαθιά αντιδραστικές  και οπισθοδρομικές, γιατί «κατάργηση του άσυλου» σημαίνει αποστείρωση του ελληνικού πανεπιστήμιου και μετατροπή του σε επιχειρηματικό πανεπιστήμιο προσανατολισμένο στην αγορά, δηλ. με απλά λόγια, ένα πανεπιστήμιο που δεν θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού, αλλά του κεφαλαίου. Μπροστά σε αυτές τις αντιδραστικές μεθοδεύσεις καλούμε τους συναδέλφους και όλους τους εργαζόμενους σε επαγρύπνηση, να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι τον κυκεώνα των αντιλαϊκών εξελίξεων που μας περιμένει!

· ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ
· ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ
· ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2019

ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ; ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΥΛΛΑ ΣΤΗ ΧΑΡΥΒΔΗ;
ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες,
Μετά τις ευρωεκλογές η χώρα οδεύει προς μια ακόμα εκλογική αναμέτρηση και τα κόμματα εξουσίας, δηλαδή εκείνα που αποτελούν τους πυλώνες του συστήματος και διεκδικούν να κυβερνήσουν, πασχίζουν πάση θυσία να μας πείσουν να τα ψηφίσουμε καλλιεργώντας αυταπάτες και ψεύτικες υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον και επιστροφή στην κανονικότητα.
Αν βέβαια λάβουμε υπόψη ότι με ή χωρίς εποπτεία για τα επόμενα τουλάχιστον 40 χρόνια θα εφαρμόζονται οι αντιλαϊκοί-ανεργατικοί μνημονιακοί νόμοι που ψήφισαν αφενός ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κι αφετέρου ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ η δημόσια περιουσία είναι υποθηκευμένη για άλλα 100 χρόνια, τότε ο καθένας καταλαβαίνει ότι τα περιθώρια για «φιλολαϊκές υποσχέσεις» αποτελούν κενό γράμμα, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν τα δύο κόμματα δεν έχουν αντίθετες πολιτικές, ακόμα κι όταν προβάλλουν ιδεολογικές διαφορές. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι το πρόγραμμα του καθενός είναι το καλύτερο. Μπορούμε να τους εμπιστευθούμε; Φυσικά και όχι. Έχουν αποδείξει με πράξεις κι όχι στα λόγια ποιανού τα συμφέροντα εξυπηρετούν. Αν ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τα όσα μας επέβαλλαν, αν εμπιστευτούμε την εμπειρία μας δεν θα κάνουμε λάθος. Ο κόσμος της εργασίας δεν μπορεί να στρατευτεί με τον κόσμο του κεφαλαίου, της εκμετάλλευσης.
Η «επιστροφή στην κανονικότητα» της Νέας Δημοκρατίας είναι η επιστροφή της απροκάλυπτης δεξιάς, του πιο συνεπούς και σταθερού εκφραστή του σημερινού συστήματος που στοχεύει σ’ έναν σκληρότερο κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα. Οι αναφορές για «ασφαλιστικό Πινοσέτ» και για «επταήμερη εργασία» δεν είναι τυχαίες, αλλά μέσω αυτών στέλνει σαφή μηνύματα προς τα πραγματικά κέντρα εξουσίας για το πώς προτίθεται να κυβερνήσει.
Η «μεταμνημονιακή» εποχή που εξασφάλισε για το λαό ο ΣΥΡΙΖΑ στην πραγματικότητα εξασφαλίζει τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών και εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού . Κατόρθωσε να μεταμορφώσει τα κατακτημένα με αίμα και αγώνες δικαιώματα των εργαζομένων σε επιδόματα ελεημοσύνης που θα δίνονται με το σταγονόμετρο σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Ψήφισε το τρίτο -και ακριβότερο- μνημόνιο, με τα ίδια επιχειρήματα που είχαν περάσει και τ’ άλλα δύο, ότι αυτός ήταν ο μονόδρομος για τη χώρα.  Και όλα αυτά τα έκανε ένα κόμμα που αυτοπροσδιορίσθηκε ως αριστερό, που καταρράκωσε κάθε αναφορά στην Αριστερά και σκόρπισε την απογοήτευση στο λαό. Αυτή ακριβώς η πολιτική του άνοιξε το δρόμο στη δεξιά και την ακροδεξιά.
Η «Ελλάδα των πολλών» που επικαλείται τον τελευταίο καιρό ο Τσίπρας, δεν θα έρθει μέσα από την πιστή εφαρμογή των μνημονίων, δεν θα έρθει με την υποταγή στους ντόπιους και ξένους κεφαλαιοκράτες, σε υπερεθνικές ιμπεριαλιστικές ενώσεις (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΔΝΤ κλπ), αλλά μέσα από την ανατροπή αυτής της πολιτικής. Αυτή είναι η διέξοδος για τους εργαζόμενους και το λαό!

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας