Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

Καταγγελία για την στοχοποίηση της Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Χολαργού Παπάγου

Έχει γίνει πλέον καθεστώς σε κάθε απεργία και διαδήλωση στο κέντρο να κλείνουν 3-4 σταθμοί του ΜΕΤΡΟ με διαταγή της αστυνομίας. Ο στόχος είναι πολλαπλός: Να δυσκολέψουν την συμμετοχή στις συγκεντρώσεις, να μην μπορούν οι διαδηλωτές να καταφύγουν εκεί για να γλιτώσουν από τα δακρυγόνα και τη βία των ΜΑΤ, να μην μπορεί να λειτουργήσει σταθμός πρώτων βοηθειών. 
Η Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Χολαργού Παπάγου στις 9/2/2012, ενόψει των μεγάλων συγκεντρώσεων ενάντια στο Μνημόνιο 2 κυκλοφόρησε προκήρυξη που κατάγγελλε όλα τα παραπάνω. Εξάλλου από το καλοκαίρι και μετά εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ και άλλοι διαδηλωτές έχουν προσπαθήσει και σε κάποιες περιπτώσεις το κατάφεραν, να κρατήσουν το σταθμό του Συντάγματος ανοιχτό.

Το ΒΗΜΑ λοιπόν συνέδεσε την προκήρυξη αυτή με τον εμπρηστικό μηχανισμό που βρέθηκε στο ΜΕΤΡΟ στο Αιγάλεω ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο ρουφιανιάς και συκοφαντίας, τομείς στους οποίους διεκδικεί τα πρωτεία στο στερέωμα της «έγκυρης δημοσιογραφίας». Χαρακτηριστικό είναι ότι στο άθλιο δημοσίευμα απομονώνεται η φράση «Αφού δεν μας σέβονται, θα μας φοβηθούν» και αποσιωπάται η συνέχεια του κειμένου: «Όλοι στις συγκεντρώσεις-τις απεργίες-τις καταλήψεις. Όλοι οι σταθμοί του ΜΕΤΡΟ ανοιχτοί. Ειδικά το “Σύνταγμα”. Στο χέρι των εργαζόμενων και των αλληλέγγυων να το επιβάλλουν.»

Σε μια περίοδο που η οργή των από κάτω παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, η εξουσία θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να συκοφαντήσει, να διασπάσει και να χτυπήσει όσους οργανώνονται και αντιστέκονται. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης είναι τα παπαγαλάκια των βιομηχάνων και των εφοπλιστών, της κυβέρνησης και όλων όσων έχουν επιδοθεί στο πλιάτσικο της δημόσιας γης, των φυσικών πόρων και των ζωών μας, της ασφάλειας και των ντόπιων και ξένων μυστικών υπηρεσιών. Δεν κρατάνε πια ούτε τα προσχήματα. Η απροκάλυπτη στοχοποίηση μιας λαϊκής συνέλευσης είναι η συνέχεια της συκοφάντισης των εργατικών αγώνων και των διαδηλώσεων, σαν τους υπεύθυνους για την κατάρρευση της οικονομίας, για τα μαγαζιά που κλείνουν, για τους πολίτες που ταλαιπωρούνται, για τις θέσεις εργασίας που χάνονται κ.λ.π. Την ίδια ώρα τεράστια κονδύλια από τα ταμεία των υπουργείων, με ποικίλους τρόπους, κατευθύνονται στα ΜΜΕ και τα παπαγαλάκια τους. Και να μην ξεχνάμε και τα εκατομμύρια των ασφαλιστικών εισφορών που τους έχουν χαριστεί καθώς και τη φορολογία στις τηλεοπτικές διαφημίσεις που ποτέ δεν εφαρμόστηκε.
Ας ξέρουν όμως οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι ότι δεν μας τρομοκρατούν κι ας έχουν υπόψη τους ότι όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια τους απαξιώνουν και αυτούς και το «λειτούργημά» τους και ότι σε λίγο δεν θα μπορούν να κυκλοφορήσουν όπως συμβαίνει με τους βουλευτές που ψήφισαν τα μνημόνια.


Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

48ωρη Γενική Απεργία 10-11/02/2012

48ωρη Γενική Απεργία 10-11/02/2012
Είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων!
  • Μαζικός ξεσηκωμός παντού! Μέτωπο αντίστασης και αγώνα!
  • Όχι στη δανειακή σύμβαση και στο νέο μνημόνιο-σφαγείο!
  • Κάτω τα χέρια από τους μισθούς, τις συντάξεις και τις συλλογικές συμβάσεις!

Συλλατητήριο σήμερα 6:00μμ στα Προπύλαια
Απεργιακές Συγκεντρώσεις,
Παρασκευή 10/02 και Σάββατο 11/02 ,  στις 11:00 π.μ. στο Σύνταγμα
Συλλαλητήριο την Κυριακή στις 5:00 μ.μ. έξω από τη Βουλή

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

Αξιολόγηση-απολύσεις



Συνάδερφοι, συναδέρφισσες
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε σχέση με τους μισθούς και τις συντάξεις, τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων, τις περικοπές στην υγειονομική περίθαλψη, είναι γνωστή και δεν χρειάζεται να αναφερθούμε για μια ακόμη φορά. Σ’ αυτή την αλυσίδα των μέτρων, μετά και τις εφεδρείες και τις «οικειοθελείς» αποχωρήσεις χιλιάδων εργαζόμενων στο δημόσιο, έρχεται να προστεθεί τώρα και η πολυδιαφημιζόμενη αξιολόγηση, υπηρεσιών και υπαλλήλων, μέσω της οποίας οι κυβερνώντες θα προσπαθήσουν να υλοποιήσουν το στόχο των 150.000 απολύσεων που έχουν θέσει για το επόμενο διάστημα. Θέλουμε να σταθούμε σε κάποια ζητήματα που θεωρούμε σημαντικά:

Η δομή του κράτους και των διάφορων υπηρεσιών, καθώς και η κατανομή του προσωπικού, είναι κάτι το οποίο δεν αποφασίστηκε από τους εργαζόμενους. Εξυπηρετούσε στόχους όπως το βόλεμα των ημετέρων, τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και την προώθηση των πολιτικών ενάντια στα συμφέροντα της κοινωνίας. Έτσι έχουμε φαινόμενα τα οποία είναι γνωστά σε όλους όσους δουλεύουν στο δημόσιο: διευθύνσεις που υπάρχουν μόνο και μόνο για να δικαιολογούν διευθυντικές θέσεις, υπηρεσίες στις οποίες οι εργαζόμενοι δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα και πολλές φορές εξαναγκάζονται σε απλήρωτες υπερωρίες, αλλού υπάλληλοι σε μόνιμη απραξία, είτε επιδιωκόμενη είτε σαν τιμωρία, το γνωστό σε όλους μας «ψυγείο». Υπάρχουν ακόμη οργανισμοί και υπηρεσίες που το κύριο «έργο» τους είναι να μοιράζουν αστρονομικά ποσά σε διαπλεκόμενες Μ.Κ.Ο., προμηθευτές και εργολάβους με αναντίστοιχο έως και ανύπαρκτο όφελος για την κοινωνία. Όλα αυτά δεν είναι κάτι που οι εκάστοτε κυβερνήσεις ήθελαν να αντιμετωπίσουν αλλά δεν μπόρεσαν. Αντίθετα ήταν αυτός ακριβώς ο μηχανισμός που εξασφάλιζε στα κόμματα εξουσίας τη δύναμή τους μέσα από ένα πλέγμα ρουσφετιών, διαφθοράς και αλληλοεξυπηρετήσεων. Όλα αυτά βέβαια γίνονταν με τη γνώση και την ανοχή, αλλά και τη συμμετοχή στις περισσότερες περιπτώσεις των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων.

Η αξιολόγηση δεν έρχεται να βελτιώσει το κράτος και τις υπηρεσίες του προς του πολίτες. όπως προσπαθούν να πείσουν τόσο τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, όσο και εμάς τους ίδιους, αλλά είναι το μέσο για το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα και τη δημιουργία ενός κρατικού μηχανισμού απολύτως ελεγχόμενου από την εξουσία και τα συμφέροντα που αυτή εξυπηρετεί.

Μια σειρά λειτουργίες του δημοσίου περνάνε σε ιδιώτες, εργολάβους, εξωτερικούς συνεργάτες, αφήνοντας τους υπαλλήλους χωρίς αντικείμενο και αυξάνοντας υπέρογκα το κόστος για το δημόσιο. Τέτοια παραδείγματα έχουμε και στο υπουργείο. Οι καθαρίστριες για παράδειγμα, αντί να είναι δημόσιοι υπάλληλοι με δικαιώματα, έστω και αυτά που έχουν απομείνει, είναι προτιμότερο να δουλεύουν σε συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης για να κερδοσκοπούν οι εργολάβοι. Και την ίδια ώρα που διώχνουνε κόσμο με την εφεδρεία ο αριθμός των συμβούλων και των κομματικών στελεχών που πλαισιώνουν τα υπουργικά γραφεία συνεχώς διογκώνεται.

Προσπαθούν να πείσουν ότι η αξιολόγηση θα γίνει με αντικειμενικά κριτήρια. Ακόμα κι αν αυτό πείθει ένα κομμάτι της κοινωνίας μέσα από την προπαγάνδα των ΜΜΕ, εμάς που ξέρουμε τα πράγματα από τα μέσα δεν μπορεί να μας πείσει. Αυτοί που ευθύνονται για το μπάχαλο που επικρατεί στο δημόσιο θα έρθουν τώρα να το νοικοκυρέψουν υποτίθεται. Ξέρουμε καλά ότι αξιολόγηση σημαίνει επιβράβευση των διαπλεκόμενων και ταυτόχρονα το μέσο πίεσης και εκβιασμού σε όσους δεν συναινούν, δεν κάνουν τα στραβά μάτια όταν πρέπει.

Το σημαντικότερο όμως κατά τη γνώμη μας είναι ότι η αξιολόγηση αποτελεί το ιδεολογικό εργαλείο για να μας πείσουν ότι κάποιοι περισσεύουν και πρέπει να πεταχτούν. Αυτό που γίνεται δηλαδή σε όλη την κοινωνία, ένα κομμάτι πετιέται, οδηγείται στην χρόνια ανεργία, οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται, παιδιά στα σχολεία λιποθυμάνε από την πείνα, ηλικιωμένοι δεν μπορούν να έχουν στοιχειώδη περίθαλψη, νέοι αυτοκτονούν επειδή δεν βλέπουν καμιά διέξοδο. Όλους αυτούς προσπαθούν να τους πείσουν ότι αυτοί φταίνε που οδηγήθηκαν σ’ αυτή την κατάσταση, δεν ήταν ανταγωνιστικοί, δεν προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες. Αποκρύπτουν ότι η εξαθλίωση των εργαζόμενων είναι το μέσο για να τσακίσουν τις αντιστάσεις, να διαλύσουν τις εργασιακές σχέσεις, να εξαφανίσουν όσα το εργατικό κίνημα είχε κατακτήσει και να προχωρήσουν στο πλιάτσικο πάνω στη δημόσια περιουσία, στην αρπαγή της γης και των σπιτιών μας για ένα κομμάτι ψωμί.

Αν δεχτούμε τη αξιολόγηση αποδεχόμαστε ότι κάποιοι πρέπει να απολυθούν και μπαίνουμε σε ένα αγώνα δρόμου προκειμένου να μην είμαστε εμείς αλλά ο διπλανός μας. Τα κριτήρια, τα προσόντα, οι προϋποθέσεις δεν είναι παρά μόνο το μέσο για να περάσει η διάσπαση, για να μην αναπτυχθούν αγώνες που θα ανατρέψουν αυτά τα μέτρα. Θέλουν να μας βάλουν να φαγωθούμε μεταξύ μας, να βλέπουμε σαν εχθρό το συνάδερφο που θα έρθει στο υπουργείο από μια υπηρεσία που καταργείται. Άλλοι να υποδεικνύουν σαν καταλληλότερους προς απόλυση τους Υ.Ε. και τους Δ.Ε. και αυτοί για να γλιτώσουν τους αορίστου χρόνου. Να αποδεχτούμε να διώξουν κάποιον σαν τεμπέλη, δύστροπο, ανεπαρκή, αρκεί να μην είμαστε εμείς.

Πιστεύουμε ότι η στάση που πρέπει να κρατήσουμε και αυτό πρέπει να γίνει και απόφαση του συλλόγου μας μέσα από γενική συνέλευση είναι: ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ, είτε γραπτές, είτε προφορικές. Να πάρουμε απόφαση ότι ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ. Να συντονιστούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο δημόσιο, να οργανωθούμε από τα τώρα, έτσι ώστε να εμποδίσουμε να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία. Με καταλήψεις, απεργίες και ό,τι άλλο αποφασίσουμε.

Να πάρουμε επιτέλους απόφαση να παλέψουμε για τη ζωή μας, να πάψουμε να αναθέτουμε σε άλλους την ευθύνη για τις τύχες μας. Η στάση του διοικητικού συμβουλίου είναι γνωστή, ξέρουμε ότι δεν θα είναι σύμμαχός μας σε έναν τέτοιο αγώνα. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για τη δική μας αδράνεια, μόνο με τη γκρίνια και την αγανάκτηση δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Ας κάνουμε το σύλλογο μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, με τη μαζική μας συμμετοχή και την αποφασιστικότητά μας, όργανο πάλης. Οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για την υλοποίηση των αποφάσεων που παίρνουμε στις συνελεύσεις. Αυτός είναι ένας αγώνας που αφορά και τους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, απολύσεις θα γίνουν και στον δικό τους κλάδο, θα πρέπει να βρουν και αυτοί τρόπους οργάνωσης και εμείς να επιδιώξουμε το συντονισμό μαζί τους.

Το λίγο διάστημα που μας απομένει θα πρέπει να το αξιοποιήσουμε για να μη μας βρουν απροετοίμαστους. Ας πάρει ο καθένας την απόφαση καταρχήν για τον εαυτό του, για το τι στάση θα κρατήσει απέναντι σ’ αυτά που έχουν συμβεί και σ’ αυτά που έρχονται και στη συνέχεια ας μιλήσουμε και με τους διπλανούς μας. Απέναντι στην εξαθλίωση και την ταπείνωση που οδηγεί η προσπάθεια για ατομικό βόλεμα ας αντιτάξουμε την αξιοπρέπεια του συλλογικού αγώνα.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΟΛΟΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ

Εδώ και πολλές μέρες, ο λαός βλέπει να ολοκληρώνεται μπροστά στα μάτια του, η χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος.
Μετά την αποτυχία του …παλιού πρωθυπουργού, της …παλιάς κυβέρνησης, του ίδιου του προέδρου της Δημοκρατίας, να υλοποιήσουν τις
επιταγές των τοκογλύφων, το  καταρρακωμένο μπλοκ εξουσίας, μετά από αναζητήσεις, παλινωδίες, υπόγειες διαπραγματεύσεις, απειλές και εκβιασμούς εντός και εκτός Ελλάδας, κατάφερε να αναδείξει μια νέα κυβέρνηση που θα ηγηθεί της πιο αντιδραστικής και βάρβαρης πολιτικής που γνώρισε ο τόπος εδώ και πολλές δεκαετίες.
Αυτή η κυβέρνηση θα υπογράψει και θα υλοποιήσει τις (πολύ χειρότερες από το μνημόνιο και το μεσοπρόθεμο) αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις και τα μέτρα που οδηγούν στην υποδούλωση του λαού και την εξόντωση των εργαζόμενων με συνοπτικές διαδικασίες.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Ήδη άρχισαν οι εφεδρείες-απολύσεις, τόσο ευρύτερα, όσο και στο υπουργείο μας. Πώς μπορούμε να αντισταθούμε στις 150.000 τουλάχιστον απολύσεις που έρχονται; Ο καθένας μόνος του; ΟΧΙ, αυτό οδηγεί στο να περιμένουμε ποιος θα είναι ο επόμενος, πότε θα έρθει η σειρά μας. Χρειάζεται συλλογικός, μαζικός αγώνας με μορφές πάλης που θα υπερβαίνουν ότι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε κάτι αποτελεσματικό και όχι ντουφεκιές στον αέρα, π.χ. κατάληψη διαρκείας; Αν ναι, έχουμε πιθανότητες επιτυχίας. Αν όχι, η ήττα είναι δεδομένη.
Η απόφαση βρίσκεται στα χέρια μας. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΠΛΗΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ


Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας
protovouliaergaz@yahoo.gr

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 17/10
ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ
ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ
ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στοΥπουργείο Παιδείας

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Οι αγώνες μας η μόνη Λύση!


Οι αγώνες μας η μόνη Λύση!

Από τη μια οι πρωτοφανείς απεργιακές συγκεντρώσεις στις 19 και 20 Οκτώβρη, ο πανελλαδικός ξεσηκωμός στις παρελάσεις της 28ης, η πραγματικότητα που δημιουργήθηκε μέσα από μαζικές Γενικές Συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς, οι καταλήψεις υπουργείων, οι ανοιχτές συνελεύσεις στις γειτονιές, η άρνηση πληρωμών για τα χαράτσια, η γενικευμένη δηλαδή κοινωνική ανυπακοή και αντίσταση στις επιλογές των κυρίαρχων. Από την άλλη η εικονική πραγματικότητα για την οποία προσπάθησαν να μας πείσουν τα Μ.Μ.Ε. και τα ακριβοπληρωμένα τους παπαγαλάκια: Μιας κοινωνίας που δήθεν εκλιπαρεί τα καθεστωτικά κόμματα να σχηματίσουν μια ισχυρή κυβέρνηση για να προωθήσει τη λεηλασία των ζωών μας. Μιας κυβέρνησης που θα αναλάβει τη «βρώμικη δουλειά», να περάσει το επόμενο διάστημα πολύ πιο βάρβαρα πακέτα μέτρων από αυτά που έχουν μέχρι τώρα υλοποιηθεί, μέσα σε ένα καθεστώς κοινοβουλευτικής τρομοκρατίας, όπου οι κοινωνικοί αγώνες θα στιγματίζονται σαν εθνική προδοσία. Στο όνομα της «σωτηρίας της χώρας» θα επιχειρηθεί η εξόντωση και η εξαθλίωση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Είναι άλλωστε φανερό πια ότι τα μέτρα που πήραν κι αυτά που ακολουθούν δεν έχουν στόχο την αντιμετώπιση του χρέους, αυτό έχουν καταφέρει να το φτάσουν εκτός ελέγχου. Απλά το χρησιμοποιούν για να αντλήσουν ακόμη μεγαλύτερα κέρδη, να αρπάξουν τη γη και τα σπίτια μας, τους φυσικούς πόρους και τις υποδομές, και στο τέλος θα έρθει και η ώρα της επίσημης χρεοκοπίας.
Και τώρα που επιτέλους βρήκαμε δημίους ας δούμε τι θα κάνουμε!
Μόνος δρόμος για το λαό, τους εργαζόμενους, η οργάνωση, ο αγώνας, η αλληλεγγύη μεταξύ μας. Να συνεχιστεί και με μεγαλύτερη ένταση από τα πριν το κύμα των συνελεύσεων, απεργιών, καταλήψεων στα υπουργεία και στις άλλες υπηρεσίες. Κι εδώ, στο Υπουργείο Παιδείας δεν πρέπει να μείνουμε απαθείς σαν τα πρόβατα που περιμένουν τη σφαγή. Άμεσα πρέπει να γίνει νέα γενική συνέλευση, με τη συμμετοχή όλων των εργαζόμενων, συμπεριλαμβανομένων των αποσπασμένων εκπαιδευτικών και των συναδέρφων από τον Ο.Ε.Ε.Κ. Στην τελευταία συνέλευση το Δ.Σ. επέβαλε τον αποκλεισμό τους από τη συνέλευση χωρίς να βάλει καν σε ψηφοφορία πρόταση που υπήρχε για συμμετοχή τους. Αυτό δεν πρέπει να ξαναγίνει. Είναι αυτονόητο ότι οποιαδήποτε κινητοποίηση αποφασιστεί, για να έχει επιτυχία, πρέπει να συμπεριλαμβάνει όλους τους εργαζόμενους στο υπουργείο. Τα περιθώρια στενεύουν, οι εφεδρείες, δηλαδή οι απολύσεις, έχουν αρχίσει.
Είναι ξεκάθαρο ότι το επόμενο διάστημα κάθε διαμαρτυρία, κάθε αγώνας που θα ξεφεύγει από τον έλεγχο του καθεστωτικού συνδικαλισμού και θα απειλεί τις κυρίαρχες επιλογές θα κρίνεται παράνομος. Για μας νόμιμο είναι το κοινωνικά δίκαιο, παράνομοι από το λαό θα κριθούν αυτοί που προωθούν σήμερα το πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας και την εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων.
Συνάδερφοι/σες,
ας μιλήσει ο καθένας με το διπλανό του, ας βρούμε τρόπους να οργανωθούμε και να αντιδράσουμε! Ας σπάσουμε το φόβο και την τρομοκρατία. Τίποτα πιο τρομοκρατικό από το μέλλον που έχουν ετοιμάσει για μας και τα παιδιά μας. Ας ξέρουν καλά ότι η οργή μας θα τους πνίξει!
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας και δηλώνουμε ότι θα σταθούμε μαχητικά στο πλευρό των εκπαιδευτικών που διώκονται για συνδικαλιστική δράση. Ξέρουμε καλά ότι τα σχολεία και τα πανεπιστήμια «βράζουν», πολλοί είμαστε γονείς και ζούμε από πρώτο χέρι μαζί με τα παιδιά μας, τη μιζέρια όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων έτσι όπως την έχουν καταντήσει οι πολιτικές δεκαετιών και της έχει δώσει τη χαριστική βολή η πολιτική των μνημονίων και του Δ.Ν.Τ. Είμαστε στο πλευρό των αγωνιζόμενων εκπαιδευτικών, μαθητών και φοιτητών, ο αγώνας για ζωή και αξιοπρέπεια είναι κοινός!
Γενίκευση και κλιμάκωση των απεργιών και των καταλήψεων. Συντονισμός με τους εργαζόμενους που αγωνίζονται και σε άλλους χώρους, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Ο αγώνας στα χέρια των εργαζόμενων! Με μαζική συμμετοχή στις συνελεύσεις, να κάνουμε το σωματείο μας όργανο αγώνα και αντίστασης!
Να μην αφήσουμε τη «νέα» κυβέρνηση να πάρει ανάσα! Είμαστε πολλοί, έχουμε τη δύναμη!
Δεν είμαστε μόνοι μας! Από τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, μέχρι τις αραβικές χώρες και τις ακτές του ατλαντικού οι λαοί ξεσηκώνονται και γράφουν ιστορία!
Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας
11/2011