ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΚΥΥΠ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΣΕΚΔΥΠ

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

ΕΚΛΟΓΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΚΥΥΠ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΣΕΚΔΥΠ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ «Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας»

Μόνο, όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να έχουμε νίκες σε μια, ας μην γελιόμαστε, εξαιρετικά δύσκολη εποχή.

Όμως, δεν υπάρχει άλλος δρόμος….

ΜΟΝΟ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ.

Στις εκλογές της 21ης Φλεβάρη, ευελπιστούμε και αγωνιζόμαστε ώστε η αναμενόμενη ανατροπή να γίνει πράξη παλεύουμε για:

Δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία. Όχι στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών.

Δουλειές και συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους.

Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΒΑΪΤΣΗ	ΣΟΥΛΤΑΝΑ (ΤΑΝΙΑ)	του ΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΒΟΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ	ΛΗΔΑ	του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ	ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ	του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΜΑΛΑΦΟΥΡΗ	ΑΓΓΕΛΙΚΗ	του ΙΩΑΝΝΗ
ΜΕΪΜΑΡΗΣ	ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ	του ΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΟΥ	ΑΓΓΕΛΙΚΗ	του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΠΑΝΤΑΖΗ	ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ (ΛΙΝΑ)	του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ	ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ	του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ	ΕΛΕΝΗ	του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΤΑΞΙΔΟΥ	ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΤΑΣΟΥΛΑ)	του ΣΤΑΥΡΟΥ
ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ	ΝΙΚΟΛΑΟΣ	του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ	ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ	του ΘΕΟΔΩΡΟΥ

 

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ Ο.Σ.Ε.Κ.Δ.Υ.Π.

ΒΑΪΤΣΗ	ΣΟΥΛΤΑΝΑ (ΤΑΝΙΑ)	του ΘΕΟΔΩΡΟΥ
ΒΟΓΙΑΤΖΟΓΛΟΥ	ΛΗΔΑ	του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ	ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ	του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
ΜΑΛΑΦΟΥΡΗ	ΑΓΓΕΛΙΚΗ	του ΙΩΑΝΝΗ
ΜΕΪΜΑΡΗΣ	ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ	του ΑΝΤΩΝΙΟΥ
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΟΥ	ΑΓΓΕΛΙΚΗ	του ΓΕΩΡΓΙΟΥ
ΠΑΝΤΑΖΗ	ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ (ΛΙΝΑ)	του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ
ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ	ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ	του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ	ΕΛΕΝΗ	του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΤΑΞΙΔΟΥ	ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ (ΤΑΣΟΥΛΑ)	του ΣΤΑΥΡΟΥ
ΦΙΛΙΠΠΟΠΟΥΛΟΣ	ΝΙΚΟΛΑΟΣ	του ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΟΥ	ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ	του ΘΕΟΔΩΡΟΥ

ΓΙΑΤΙ (ΚΑΙ ΤΙ;) ΝΑ ΨΗΦΙΣΩ

ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΥΚΥΠ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΣΕΚΔΥΠ; 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Πριν απαντήσουμε στο ερώτημα που θέσαμε οφείλουμε να εξετάσουμε ευσύνοπτα το (ευρύτερο και στενότερο) πλαίσιο του ζητήματος, το γιατί βρισκόμαστε στην σημερινή δύσκολη κατάσταση και το πως θα βγούμε από αυτήν.

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετική αντιφατικότητα, ίσως πρωτοφανή στην ιστορία. Αφενός, η ανθρωπότητα έχει αναπτύξει δυνατότητες, επιστημονικές και τεχνολογικές, που θα μπορούσαν να την βγάλουν στο σύνολό της από την ανέχεια και την φτώχεια, αφετέρου οι κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις επιβάλλουν μια προφανή οπισθοδρόμηση και επίθεση στον κόσμο της εργασίας, σε αυτούς που παράγουν τον (κοινωνικό) πλούτο. Ο κόσμος του κεφαλαίου δεν επιθυμεί  να αντιληφθεί, πολλώ δε μάλλον να ικανοποιήσει, τις ανάγκες των πολλών. Τουναντίον, με κάθε είδους πολέμους, τόσο ένοπλους-στρατιωτικούς (π.χ. σήμερα σε Παλαιστίνη, Ουκρανία κ.α.), όσο και κοινωνικούς-οικονομικούς, οικολογικούς, καταστρέφει στο διάβα του και την κοινωνία και τη φύση.

Όλα αυτά όμως δεν είναι φυσικά φαινόμενα, ανεπίδεκτα αλλαγής-ανατροπής. Είναι οι άνθρωποι και οι τάξεις που εκπροσωπούν. Οι κυβερνήσεις και οι πολιτικές που εφαρμόζουν.

Στη χώρα μας, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις (δεξιές, κεντρώες και «αριστερές») ακολούθησαν μια ακραία αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική σε όλες τις κατευθύνσεις. Ιδιαίτερα με την εποχή των μνημονίων και της πανδημίας, η επίθεση αυτή εντάθηκε. Τι να πρωτοθυμηθούμε; Τις αυξήσεις στις τιμές ακόμα και των πιο βασικών προϊόντων και ειδών διατροφής; Τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ενέργειας; Τις ιδιωτικοποιήσεις κάθε κοινωνικού αγαθού; Τις μειώσεις των μισθών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα; Την κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού. Και μην πει κάποιος για τα ψίχουλα του 1,5€ που δίνουν από φέτος ή για τα διάφορα επιδόματα-pass. Αυτά δεν αναπληρώνουν πραγματικά τίποτα από όλα αυτά που χάθηκαν. Ο κατάλογος είναι μακρύς για να τον απαριθμήσουμε εδώ.

Κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα αιώνων, που κατακτήθηκαν από τους εργαζόμενους επί δεκαετίες με βαρύ τίμημα, αντιμετωπίζονται σήμερα σαν να μην υπήρχαν ποτέ, σαν οπισθοδρομικά και καταργούνται με συνοπτικές διαδικασίες από τους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου. Παράλληλα, ως προοδευτικά εμφανίζονται μόνο τα ατομικά δικαιώματα.

Ιδιωτικοποίησαν και ξεπούλησαν δημόσιους οργανισμούς και επιχειρήσεις, διέλυσαν το Ε.Σ.Υ., έκλεισαν νοσοκομεία, μείωσαν το προσωπικό τους, με αποτέλεσμα να συντελούνται εγκλήματα με τραγικότερο όλων το έγκλημα των Τεμπών – που το βάφτισαν δυστύχημα - με τους 57 δολοφονημένους ανθρώπους και τη συνεχή προσπάθεια συγκάλυψής του. Ακολούθησαν οι εκατοντάδες πυρκαγιές σε όλη τη χώρα, με τις γνωστές συνέπειες. Το σκηνικό της καταστροφής συνεχίστηκε το φθινόπωρο, με τις πλημμύρες στη Θεσσαλία, όπου πνίγηκαν περιοχές ολόκληρες μαζί με ανθρώπους και ζώα.

Όμως οι κυβερνητικοί παράγοντες αναμασούν την απάντηση - καραμέλα: «Φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους», «φταίει η κλιματική κρίση», «φταίει η κακιά στιγμή» και όχι οι ίδιες οι κυβερνητικές πολιτικές που απαγορεύουν την πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού (δασοπυροσβέστες) και την εξασφάλιση του απαραίτητου εξοπλισμού (οχήματα, ελικόπτερα, αεροπλάνα) «γιατί κοστίζουν». Επιστέγασμα όλων αυτών ο αντεργατικός νόμος Γεωργιάδη που προβλέπει δουλειά όλη μέρα και μέχρι τα βαθιά γεράματα, αν θέλει ο κόσμος της εργασίας να επιβιώσει.

Και εδώ έρχεται σαν επιστέγασμα του κυβερνητικού αφηγήματος, η ανάγκη για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Μια αξιολόγηση που επιφέρει διαφοροποίηση στις αποδοχές (μπόνους απόδοσης για λίγους) και θα οδηγήσει σε βάθος χρόνου σε απολύσεις. Τα καλοπληρωμένα κανάλια με τα παπαγαλάκια τους φροντίζουν γι’ αυτό. Όπως φροντίζουν να μας πείσουν και για την ίδρυση «μη κρατικών ΑΕΙ», αλλά και για το νομοσχέδιο για την Τεχνική Εκπαίδευση, έτσι ώστε τα παιδιά του λαού να μη μπορούν να σπουδάζουν και να στραφούν στα «αναβαθμισμένα ΙΕΚ».

Παρά το τσάκισμα κάθε έννοιας συνδικαλιστικής δράσης με το νόμο 4808/2021 του Χατζηδάκη, το ψήφισμα του πολυνομοσχέδιου για την παιδεία, και ενώ -με το πρόσχημα της διασποράς του κορονοϊού- οι πραιτωριανοί του Χρυσοχοΐδη απαγόρευσαν τις διαδηλώσεις και συνέλαβαν αγωνιστές που διώκονται μέχρι και σήμερα, ο λαός και η νεολαία κατέβηκαν μαζικά στους δρόμους και διαδήλωσαν ενάντια στην πολιτική που δολοφονεί.

Μπροστά σε αυτό το σκηνικό που διαμορφώνει το πολιτικό σύστημα, οφείλουμε να  αντισταθούμε και δυναμώσουμε τους αγώνες μας. Οι φοιτητές κινητοποιούνται ενάντια στο νομοσχέδιο Πιερρακάκη με καταλήψεις σε μια σειρά από σχολές. Οι αγρότες έχουν βγει στους δρόμους. Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία απεργούν.

***

Τι γίνεται όμως στον δικό μας χώρο; Ποιος είναι ο ρόλος του Συλλόγου μας. Θα ανταποκριθεί στον ρόλο του και στις καταστατικές του υποχρεώσεις; Μέχρι τώρα αδυνατούσε να το κάνει. Γιατί;

Γιατί οι δυνάμεις που είχαν την πλειοψηφία στο απερχόμενο ΔΣ του Συλλόγου ούτε μπορούσαν και ούτε ήθελαν να συμβάλλουν στη  κατεύθυνση της αλλαγής της υφιστάμενης κατάστασης. Άλλα είχαν στο μυαλό τους… Προωθούσαν την απάθεια και την ανάθεση και όχι τη συμμετοχή των συναδέλφων στις συλλογικές διαδικασίες. Απαξίωναν και εκφύλιζαν τις Γενικές Συνελεύσεις. Τα παραδείγματα είναι πολύ πρόσφατα.

Εμείς, η «Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας», παρά την μόνο 1 έδρα που είχαμε, θέταμε σταθερά ζητήματα διεκδικήσεων, από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο, αλλά οι άλλοι κώφευαν. Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Μόνο, όλοι μαζί ενωμένοι, μπορούμε να έχουμε νίκες σε μια, ας μην γελιόμαστε, εξαιρετικά δύσκολη εποχή.

Όμως, δεν υπάρχει άλλος δρόμος. ΜΟΝΟ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ.

Στις εκλογές της 21ης Φλεβάρη, ευελπιστούμε και αγωνιζόμαστε ώστε η αναμενόμενη ανατροπή να γίνει πράξη. Ο Σύλλογός μας να γίνει ένας πραγματικός Σύλλογος εργαζομένων, μαχητικός και διεκδικητικός και όχι ένα εκφυλισμένο κακό κακέκτυπο Συλλόγου (ούτε καν «εκπολιτιστικός» δεν ήταν). Σύλλογος δεν είναι μόνο και κυρίως η κατασκήνωση, η χριστουγεννιάτικη γιορτή, η αιμοδοσία, η κοπή πίτας κλπ.

Εμείς, ως «Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας», δεσμευόμαστε ότι με όσες δυνάμεις διαθέτουμε, εντός και εκτός των συνδικαλιστικών οργάνων, να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη των ικανών, αναγκαίων και νικηφόρων αγώνων, όπως κάναμε πάντοτε άλλωστε. Με λογοδοσία, εναλλαγή στις θέσεις, χρήση των συνδικαλιστικών αδειών αποκλειστικά και μόνο για συνδικαλιστικούς λόγους, έχουμε αποδείξει ότι οι θέσεις στα συνδικαλιστικά όργανα δεν αποτελούν για μας μέσο για άλλους είδους ανέλιξη και προσωπικό όφελος.

 

Παλεύουμε για:

Δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία. Όχι στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών.

Δουλειές και συνδικαλιστικά δικαιώματα για όλους.

Αυξήσεις στους μισθούς που να καλύπτουν το κόστος ζωής.

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ

 ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ

Συναδέρφισσες/φοι

Μας γνωστοποιήθηκε πρόσφατα «με κάθε πρόσφορο μέσο» η διαδικασία αξιολόγησης για το 2023. Διαδικασία η οποία περιλαμβάνει τη «συζήτηση αξιολόγησης», το «Coaching», δηλαδή τις υποχρεωτικές συναντήσεις μεταξύ αξιολογητή και αξιολογούμενου τρεις φορές το χρόνο, καθώς και το «Mentoring στη Δημόσια Διοίκηση». Διαβάζοντάς το αρχικά θα μπορούσες να πεις πως κάποιος μας κάνει πλάκα και πως όλο αυτό αποτελεί την διπλωματική εργασία ενός «αρίστου», απόφοιτου του Χάρβαρντ.

Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο επικίνδυνη!

       Γιατί και η «νέα» αξιολόγηση παραμένει αντιδραστική και μηχανισμός που στοχεύει στη «διάσπαση», στη   χειραγώγηση και υποταγή των δημοσίων υπαλλήλων στην απαρέγκλιτη προώθηση υλοποίησης της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής (άρθρο 23).

ü  Γιατί κάθε αξιολόγηση χωρίζει εμάς τους εργαζόμενους σε κατηγορίες (ανάλογα με τα κριτήρια που θέτει κάθε κυβέρνηση) με στόχο να καλλιεργήσει τον ανταγωνισμό ανάμεσά μας.

ü Γιατί με κάθε αξιολόγηση αυξάνεται η ανασφάλεια, η τρομοκράτηση και εντατικοποιείται περισσότερο η δουλειά μας και διαμορφώνονται σιωπηλοί και φοβισμένοι εργαζόμενοι.

ü  Γιατί κάθε αξιολόγηση χτυπάει τις εργασιακές μας σχέσεις, αφού δημιουργεί εργαζόμενους που αμείβονται με διαφορετικούς μισθούς, έχοντας την ίδια προϋπηρεσία, όπως συμβαίνει και με την «νέα» αξιολόγηση, με την άμεση σύνδεσή της με τη μισθολογική εξέλιξη και το βαθμό επίτευξης στόχων (με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, την εξέλιξη των αρεστών και την επιλεκτική κατανομή της αμοιβής). Πολύ πρόσφατα γίναμε θεατές αυτής της πολιτικής, όταν αντιληφθήκαμε από τα ΜΜΕ πως κάποιοι στο υπουργείο είναι «πιο ικανοί» από τους υπόλοιπους και «δικαιούνται» να αμειφθούν με έξτρα μπόνους για το έτος 2022. Άραγε με ποια κριτήρια; Τι βαθμό θα βάζαμε στην υπουργό Κεραμέως που έκρινε τα παιδιά μας «ανίκανα», πετώντας τα έξω από τα Πανεπιστήμια κατά χιλιάδες; Τι μπόνους θα δίναμε στον υπουργό Πιερρακάκη που ψήφισε το ν. για την τεχνική εκπαίδευση πετώντας 16άρηδες στον εργασιακό μεσαίωνα της απλήρωτης παιδικής εργασίας και που θέλει να ιδρύσει ιδιωτικά παν/μια, χτυπώντας την συνταγματικά κατοχυρωμένη δωρεάν παιδεία.

ü  Το κύριο ζητούμενο σε κάθε αξιολόγηση δεν είναι να βρεθούν οι άριστοι για να ανταμειφθούν, αλλά να δημιουργηθεί μια δεξαμενή με δήθεν μέτριους ανεπαρκείς και ακατάλληλους υπαλλήλους που το μέλλον τους θα είναι αβέβαιο, όπως και με το τελευταίο μοντέλο αξιολόγησης με ρυθμίσεις που έχουν τιμωρητικό χαρακτήρα.

Έχουν το θράσος να θέλουν να αποφασίζουν για το αν είμαστε «άξιοι» να δουλεύουμε, να πληρωνόμαστε, να ζούμε σε τελική ανάλυση. Μετά από 13 χρόνια μηδενικών αυξήσεων, αφού έχει καταργηθεί ο 13ος και 14ος μισθός, έχει παγώσει μισθολογικά μια διετία, πήραμε αύξηση περίπου 50 ευρώ.  Και μάλιστα η κυβέρνηση είχε το θράσος να παρουσιάζει αυτά τα ψίχουλα ως «παροχή» και «μέγιστη αντίσταση» στις πιέσεις του ΔΝΤ που επιμένει σε «συγκράτηση των δαπανών». 

Την ίδια στιγμή, βέβαια, οι «αντοχές της οικονομίας επιτρέπουν» δαπάνες πολλών δισ. ευρώ σε αχρείαστους για το λαό εξοπλισμούς (βλ. φρεγάτες, Rafale, F35 κλπ) προς όφελος όμως του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α., αύξηση 48% σε υπουργούς, διοικητές νοσοκομείων, γενικούς γραμματείς, αύξηση 30% στους ένστολους, και, βεβαίως, αύξηση 30% σε όλα τα επιδόματα θέσεων ευθύνης. Και ακολουθούν και τα περίφημα μπόνους για τα «δικά μας παιδιά». Όπως καταλαβαίνετε οι υπουργοί, η αστυνομία, ο στρατός και τα «στελέχη» είναι πιο χρήσιμα από τον υπάλληλο που εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, τον νοσηλευτή, τον δάσκαλο, τον εργαζόμενο στην καθαριότητα.

Συνάδερφοι/σες

Οι κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις φρόντισαν τις τελευταίες δεκαετίες ν' απαξιώσουν και να υπονομεύσουν ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ τα εργαλεία των εργαζομένων που είναι η Γενική Συνέλευση, η απεργία. Μαζί με τους αντεργατικούς νόμους Χατζηδάκη-Γεωργιάδη που ποινικοποιούν την οργάνωση των εργαζομένων, που βάζουν χέρι στα σωματεία και κηρύσσουν όλες τις απεργίες παράνομες, έσπειραν την ηττοπάθεια, την απογοήτευση, το «δεν γίνεται τίποτα».

Στο χέρι μας όμως είναι ν’ αλλάξει όλο αυτό. Για να μην περάσει ο εκβιασμός της κυβέρνησης, χρειάζεται να ξεκινήσουν πραγματικοί και όχι εικονικοί αγώνες, τόσο σε κάθε χώρο δουλειάς, όσο και γενικότερα. Χρειάζεται η συμμετοχή του καθένα/μια μας σ΄ αυτές τις διαδικασίες. Δε μπορεί το μέλλον εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων να αφήνεται «στην καλή διάθεση των προϊσταμένων τους». Επιμένουμε σ΄ αυτή την κατεύθυνση, της διεκδίκησης και του αγώνα γιατί ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ.

Υπενθυμίζουμε ότι η ΟΣΕΚΔΥΠ έχει προκηρύξει απεργία/αποχή από την αξιολόγηση για το έτος 2023 και κατά συνέπεια καλύπτονται όλοι οι συνάδελφοι που συμμετέχουν σε αυτή. 

ΜΟΝΟ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

-        ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΘΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

-        ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

       ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

-        ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο  Υπ. Παιδείας

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

 ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Μαθητές και φοιτητές ζητούν το αυτονόητο, να σπουδάζουν ΔΩΡΕΑΝ.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει ένα νομοσχέδιο έκτρωμα, με την παράκαμψη  του άρθρου 16 του συντάγματος και την ίδρυση ιδιωτικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων.

Το σχέδιο της κυβέρνησης ξεκινά από το λύκειο, όπου ο μαθητής θα δίνει πανελλαδικές εξετάσεις σε ΟΛΟ το λύκειο, σε ΟΛΑ τα μαθήματα και ο βαθμός αυτός θα λογίζεται για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο! Πόσα φροντιστήρια μπορεί να αντέξει  η τσέπη του γονιού; Φροντιστήρια και σούπερ μάρκετ γονατίζουν καθημερινά την ελληνική οικογένεια…

Το νομοσχέδιο-έκτρωμα ΔΕΝ πρόκειται να λύσει τα προβλήματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αντιθέτως θα τα εντείνει. Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αφορά όλη την κοινωνία, γιατί η παιδεία αντιμετωπίζεται ως εμπορικό προϊόν και όχι ως κοινωνικό αγαθό που οφείλει να παρέχεται δημόσια και δωρεάν σε όλους.

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα αποτελέσουν πρότυπα για τα κρατικά πανεπιστήμια. Με τη διαρκή υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση και απαξίωση του δημόσιου Πανεπιστήμιου, δημιουργώντας ανισότητες, φοιτητές δύο ταχυτήτων, μια παιδεία για λίγους και εκλεκτούς. Θα εξαλειφτεί ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης, με την εισαγωγή διδάκτρων, την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, την κατάργηση της δωρεάν σίτισης και στέγασης κλπ. Έτσι, οδηγείται σε αποκλεισμό από την τριτοβάθμια εκπαίδευση ένα μέρος των  νέων που προέρχεται από τα φτωχά, λαϊκά στρώματα.

Δικαίως λοιπόν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές προχτές στο ΕΜΠ και η κυβέρνηση απάντησε φυσικά με καταστολή! Η απάντηση του κινήματος πρέπει να είναι ενιαία και άμεση!

Η μόρφωση ανήκει στο λαό και όχι στο κεφάλαιο το ιδιωτικό!

Όχι στα κέρδη των λίγων, των ιδιοκτητών φροντιστηρίων και ιδιωτικών Κολλεγίων!

Κατάργηση της ΕΒΕ και της Τράπεζας Θεμάτων!

Όχι στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας!

Να χρηματοδοτηθούν και να ενισχυθούν τα Δημόσια Πανεπιστήμια, σίτιση & στέγαση σε όλους τους φοιτητές!

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο  Υπ. Παιδείας

Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

 Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Ο Παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται εδώ και χρόνια για λευτεριά, ενάντια στην

κατοχή της πατρίδας του απ’ το κράτος του Ισραήλ.

Οι Παλαιστίνιοι έχουν κάθε δικαίωμα στην αντίσταση για τη γη και την πατρίδα που τους στέρησαν και που βρίσκονται σε μακροχρόνιο αποκλεισμό στη λωρίδα της Γάζας, στη μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη.

Το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ, τους δολοφονεί, τους βομβαρδίζει και τους καταδικάζει σε μόνιμη πείνα και εξαθλίωση.

Εδώ και 75 χρόνια συντελείται ένα έγκλημα αφού οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ φύτεψαν το κράτος του Ισραήλ για να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους ενάντια στους λαούς της περιοχής. Από κοντά και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές που στηρίζουν με κάθε τρόπο, για τα δικά τους συμφέροντα το κράτος τρομοκράτη.

Οι λαοί, οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου, που γνωρίζουν πολύ καλά ποιός είναι ο θύτης και ποιός το θύμα, πρέπει να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια σ’ αυτό το έγκλημα που συντελείται.

 

Όλοι στη συγκέντρωση αλληλεγγύης  στον Παλαιστινιακό λαό την Παρασκευή 13/10,  6:00 μ.μ. στο ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ  και στη διαδήλωση προς την Ισραηλινή πρεσβεία.

                        Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

              Έξω οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ από την περιοχή

 

 

  Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

 

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην ΑΠΕΡΓΙΑ ενάντια στο ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ νομοσχέδιο

Η κυβέρνηση με συνοπτικές διαδικασίες έφερε το νέο, αντεργατικό, νομοσχέδιο Γεωργιάδη που ψηφίζεται αύριο στη Βουλή. Ένα νομοσχέδιο που έρχεται να επιδεινώσει ακόμα περισσότερο τη θέση των εργαζομένων έναντι των εργοδοτών, εν μέσω ενός κλιμακούμενου εργασιακού μεσαίωνα, που προώθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ανεξαρτήτως δεξιών ή «αριστερών» προσήμων, αφού εισηγήθηκαν και ψήφισαν αντεργατικούς νόμους (Αχτσιόγλου, Χατζηδάκη και τώρα Γεωργιάδη). Βασικός στόχος κυβέρνησης, ΣΕΒ, Ε.Ε είναι η ισοπέδωση κάθε εργατικού δικαιώματος με αιχμή του δόρατος την ευέλικτη εργασία μέσω της πλήρους κατάργησης του σταθερού χρόνου εργασίας και του πενθήμερου, την εντατικοποίηση της εργασίας, την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, τη διασφάλιση ακόμα μεγαλύτερων κερδών για το κεφάλαιο (κυρίως το μεγάλο), το περαιτέρω χτύπημα των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, μέσω της ποινικοποίησης του δικαιώματος στην  απεργία και της περιφρούρησης της!  

Οι κυριότερες αντεργατικές τομές που εισάγει το νομοσχέδιο είναι:

• Πολλαπλή απασχόληση πέραν του 8ώρου, μέχρι 13 ώρες/ημέρα και 78 ώρες/εβδομάδα και πέραν του ενός εργοδότη.
• Συμβάσεις «μηδενικών ωρών» και δικαιωμάτων.
• Εξαήμερη εργασία στις επιχειρήσεις 24ωρης λειτουργίας με βάρδιες (πχ βιομηχανία).
• Δυνατότητα εκ μέρους των εργοδοτών μονομερούς επιβολής της ευέλικτης διευθέτησης του χρόνου εργασίας, χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων.
• «Εργαζόμενοι υπό δοκιμή» για 6 μήνες και απόλυση χωρίς αποζημίωση!
• Ποινικοποίηση της απεργίας και της συνδικαλιστικής δράσης, με την εισαγωγή μεγάλων προστίμων (5.000 ευρώ) και ποινών φυλάκισης (τουλάχιστον 6 μηνών) για την περιφρούρηση της απεργίας, η οποία αναγορεύεται σε «Προστασία δικαιώματος στην εργασία».

Απαιτούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου και την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.

·  Κάτω τα χέρια από το 8ωρο.

· Μείωση του χρόνου εργασίας, 30ωρο-7ωρο-5μερο. Να καταργηθεί ο νόμος Χατζηδάκη και όλοι οι νόμοι για τη «διευθέτηση» και την ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας.

· Όχι στην ελαστική εργασία, την επισφάλεια, τη μαύρη/ανασφάλιστη εργασία, στο καθεστώς ενοικίασης εργαζόμενων, τα σπαστά ωράρια, τις φθηνές υπερωρίες.

· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες. Όχι στις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

· Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί σε Υγεία, Παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

· Όχι στην εντατικοποίηση της εργασίας και την εξάλειψη των ορίων μεταξύ εργάσιμου και μη εργάσιμου χρόνου.

· Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις για την κάλυψη όλων των απωλειών των μνημονίων και της ανόδου του πληθωρισμού. 1.000 ευρώ καθαρά πρώτος μισθός! Επαναφορά του 13ου – 14ου μισθού και σύνταξης. Επιστροφή του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ.

· Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.

· Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών. Παιδεία, Υγεία, Ρεύμα και Νερό δεν είναι εμπορεύματα ανήκουν στο λαό.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Προπύλαια 11:00 πμ.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας