Τετάρτη 26 Σεπτεμβρίου 2012


ΟΛΟΙ στη Γενική Απεργία στις 26 Σεπτέμβρη
με συγκρότηση απεργιακών επιτροπών παντού!

Συναδέρφισσες, Συνάδερφοι,
Οι αυταπάτες που δημιούργησαν οι πρόσφατες απανωτές εκλογές ουσιαστικά κήρυξαν παύση οποιασδήποτε κινηματικής διαδικασίας από τις 12 Φλεβάρη, με τον κόσμο να κάθεται περιμένοντας το «καλό εκλογικό αποτέλεσμα» για να απογοητευτεί στη συνέχεια από μια μάχη που γίνεται στο γήπεδο και με τους όρους του αντιπάλου. Ακόμα χειρότερα, τροφοδοτήθηκε από δυνάμεις της αριστεράς η αίσθηση ότι μπορούμε να νικήσουμε χωρίς μάχη με την ΕΕ και το ΔΝΤ, χωρίς σύγκρουση με τα ντόπια αφεντικά και τους ξένους προστάτες τους. Το χειρότερο που μπορεί να γίνει τώρα είναι να δημιουργηθεί η αίσθηση μιας νέας αναμονής για τις… επόμενες εκλογές.
Στο μεταξύ με καταιγιστικούς ρυθμούς συνεχίζεται το σπρώξιμο του φτωχού λαού στην εξαθλίωση και το ξεπούλημα της χώρας. Το καπιταλιστικό σύστημα επιστρέφει τη ζωή των εργαζομένων αιώνες πίσω. Νέα αντεργατικά μέτρα ετοιμάζονται. Οριζόντια μείωση μισθών, κατάργηση του υπόλοιπου των δώρων, αύξηση των ηλικιών συνταξιοδότησης, είναι μερικά από αυτά. Διαμορφώνουν εργαζόμενους και άνεργους που θα πεινάνε, που δε θα έχουν κανένα δικαίωμα στη δουλειά, στο εισόδημα, στην υγεία και στην παιδεία. Επιθυμούν μια χώρα ξεπουλημένη χωρίς παραγωγική βάση, αιχμάλωτη των μεγάλων αρπακτικών που θα την ξεζουμίζουν. H δημόσια εκπαίδευση που στήνεται στο απόσπασμα (όπως και η υγεία, η πρόνοια, οι δρόμοι, τα λιμάνια, ο δημόσιος φυσικός πλούτος) είναι κατάκτηση των ανθρώπινων αγώνων. H μαζική παιδεία γραφόταν ψηλά στις σημαίες των αγώνων και της αριστεράς. «Το χειρότερο σχολείο» είναι καλύτερο από την αγραμματοσύνη, την αμορφωσιά και τα σκουπίδια των ιδιωτών. Αυτό το σχολείο θέλουν. Για λίγους και εκλεκτούς, ταξικό, πειθαρχημένο, φτηνό.  
Για να περάσουν όλα αυτά, το σύστημα χρησιμοποιεί όλα τα μέσα που διαθέτει. Ως τελευταίο έχει τις συστημικές παρακρατικές φασιστικές συμμορίες (με πρώτη τη Χρυσή Αυγή) για να “ακονίσει τις ξιφολόγχες” ενάντια στον αγωνιζόμενο λαό, καλυπτόμενη πίσω από τις πλάτες του κράτους και της αστυνομίας.
Ο στόχος είμαστε ΟΛΟΙ. Για αυτό και οι αγώνες πρέπει να είναι κοινοί. Ακόμα και η μία απόλυση πρέπει να αντιμετωπιστεί σαν απόλυση όλων. Ποιο ευάλωτοι από όλους είναι οι συνάδερφοι των οργανισμών που καταργήθηκαν και δεν έχουν τοποθετηθεί σε κενές οργανικές θέσεις.
H δημόσια εκπαίδευση που στήνεται στο απόσπασμα (όπως και η υγεία, η πρόνοια, οι δρόμοι, τα λιμάνια, ο δημόσιος φυσικός πλούτος) είναι κατάκτηση των ανθρώπινων αγώνων. H μαζική παιδεία γραφόταν ψηλά στις σημαίες των αγώνων και της αριστεράς. «Tο χειρότερο σχολείο» είναι καλύτερο από την αγραμματοσύνη, την αμορφωσιά και τα σκουπίδια των ιδιωτών. Aυτά τα σχολεία θέλουν. Για λίγους και εκλεκτούς, ταξικό, πειθαρχημένο, φτηνό.  
Οι διακηρύξεις ότι «αυτό είναι το τελευταίο πακέτο μέτρων», θέλουν να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια. Η φιλολογία ότι «φτάνουμε στον πάτο και θα αρχίσει η ανάκαμψη» καλλιεργεί τον εφησυχασμό και την μοιρολατρία. ΤΩΡΑ, χωρίς καθυστέρηση, χωρίς αναμονή, πρέπει να οργανώσουμε με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τους αγώνες μας.  Αυτό δεν μπορεί να γίνει με σωματεία – παρωδίες που έχουν μπλέξει το συνδικαλισμό στη βρωμιά της διοίκησης. Που έχουν συκοφαντήσει την ίδια την έννοια του συλλόγου. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΕΑΝ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΝΑ τους ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!!! ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!!!
Ούτε μπορεί να απαντηθεί με κατακερματισμένες απεργίες. Αλλά με απεργιακή καταιγίδα όχι μόνο γενική, αλλά και επιμέρους σε κάθε κλάδο, φορέα, υπουργείο. Οργανωμένες και στηριγμένες από τους ίδιους τους εργαζόμενους και όχι ανατιθέμενοι στις συνδικαλιστικές ηγεσίες που έχουν δείξει ότι ούτε θέλουν ούτε μπορούν.
Ταυτόχρονα, πρέπει να δυναμώσει η ενότητα και με όλους τους άλλους εργαζόμενους. Μόνιμους, με συμβάσεις αορίστου χρόνου, εκπαιδευτικούς. Με τους εργαζόμενους στην υγεία και στους δήμους. Η αναμονή, οι αυταπάτες, οι ψεύτικες ελπίδες και οι λογικές της ανάθεσης, δεν έχουν θέση μπροστά στη βάρβαρη επέλαση των δυνάμεων του συστήματος.
·            Όχι στην αξιολόγηση, στην εφεδρεία, στις απολύσεις και στην οικονομική μας ασφυξίας
·            Αυξήσεις στους μισθούς, ανατροπή του μισθολογίου – Ασφάλιση, περίθαλψη για όλους χωρίς προϋποθέσεις  
·            Να μην περάσει το νέο πακέτο μέτρων – ανατροπή όλων των μνημονίων και των συνοδευτικών
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ! ΜΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, ΑΓΩΝΑ
·            να φτιάξουμε τα σωματεία που χρειαζόμαστε: ζωντανά, αγωνιστικά και ταξικά!
Να γίνει άμεσα γενική συνέλευση για να κλιμακώσουμε τις απεργιακές κινητοποιήσεις
Πρωτοβουλία εργαζομένων στο Υπουργείο Παιδείας

Κυριακή 11 Μαρτίου 2012

Καταγγελία για την στοχοποίηση της Ανοιχτής Λαϊκής Συνέλευσης Χολαργού Παπάγου

Έχει γίνει πλέον καθεστώς σε κάθε απεργία και διαδήλωση στο κέντρο να κλείνουν 3-4 σταθμοί του ΜΕΤΡΟ με διαταγή της αστυνομίας. Ο στόχος είναι πολλαπλός: Να δυσκολέψουν την συμμετοχή στις συγκεντρώσεις, να μην μπορούν οι διαδηλωτές να καταφύγουν εκεί για να γλιτώσουν από τα δακρυγόνα και τη βία των ΜΑΤ, να μην μπορεί να λειτουργήσει σταθμός πρώτων βοηθειών. 
Η Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση Χολαργού Παπάγου στις 9/2/2012, ενόψει των μεγάλων συγκεντρώσεων ενάντια στο Μνημόνιο 2 κυκλοφόρησε προκήρυξη που κατάγγελλε όλα τα παραπάνω. Εξάλλου από το καλοκαίρι και μετά εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ και άλλοι διαδηλωτές έχουν προσπαθήσει και σε κάποιες περιπτώσεις το κατάφεραν, να κρατήσουν το σταθμό του Συντάγματος ανοιχτό.

Το ΒΗΜΑ λοιπόν συνέδεσε την προκήρυξη αυτή με τον εμπρηστικό μηχανισμό που βρέθηκε στο ΜΕΤΡΟ στο Αιγάλεω ξεπερνώντας κάθε προηγούμενο ρουφιανιάς και συκοφαντίας, τομείς στους οποίους διεκδικεί τα πρωτεία στο στερέωμα της «έγκυρης δημοσιογραφίας». Χαρακτηριστικό είναι ότι στο άθλιο δημοσίευμα απομονώνεται η φράση «Αφού δεν μας σέβονται, θα μας φοβηθούν» και αποσιωπάται η συνέχεια του κειμένου: «Όλοι στις συγκεντρώσεις-τις απεργίες-τις καταλήψεις. Όλοι οι σταθμοί του ΜΕΤΡΟ ανοιχτοί. Ειδικά το “Σύνταγμα”. Στο χέρι των εργαζόμενων και των αλληλέγγυων να το επιβάλλουν.»

Σε μια περίοδο που η οργή των από κάτω παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις, η εξουσία θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να συκοφαντήσει, να διασπάσει και να χτυπήσει όσους οργανώνονται και αντιστέκονται. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης είναι τα παπαγαλάκια των βιομηχάνων και των εφοπλιστών, της κυβέρνησης και όλων όσων έχουν επιδοθεί στο πλιάτσικο της δημόσιας γης, των φυσικών πόρων και των ζωών μας, της ασφάλειας και των ντόπιων και ξένων μυστικών υπηρεσιών. Δεν κρατάνε πια ούτε τα προσχήματα. Η απροκάλυπτη στοχοποίηση μιας λαϊκής συνέλευσης είναι η συνέχεια της συκοφάντισης των εργατικών αγώνων και των διαδηλώσεων, σαν τους υπεύθυνους για την κατάρρευση της οικονομίας, για τα μαγαζιά που κλείνουν, για τους πολίτες που ταλαιπωρούνται, για τις θέσεις εργασίας που χάνονται κ.λ.π. Την ίδια ώρα τεράστια κονδύλια από τα ταμεία των υπουργείων, με ποικίλους τρόπους, κατευθύνονται στα ΜΜΕ και τα παπαγαλάκια τους. Και να μην ξεχνάμε και τα εκατομμύρια των ασφαλιστικών εισφορών που τους έχουν χαριστεί καθώς και τη φορολογία στις τηλεοπτικές διαφημίσεις που ποτέ δεν εφαρμόστηκε.
Ας ξέρουν όμως οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι ότι δεν μας τρομοκρατούν κι ας έχουν υπόψη τους ότι όλο και μεγαλύτερα κοινωνικά κομμάτια τους απαξιώνουν και αυτούς και το «λειτούργημά» τους και ότι σε λίγο δεν θα μπορούν να κυκλοφορήσουν όπως συμβαίνει με τους βουλευτές που ψήφισαν τα μνημόνια.


Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας

Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012

48ωρη Γενική Απεργία 10-11/02/2012

48ωρη Γενική Απεργία 10-11/02/2012
Είναι απαραίτητη η συμμετοχή όλων!
  • Μαζικός ξεσηκωμός παντού! Μέτωπο αντίστασης και αγώνα!
  • Όχι στη δανειακή σύμβαση και στο νέο μνημόνιο-σφαγείο!
  • Κάτω τα χέρια από τους μισθούς, τις συντάξεις και τις συλλογικές συμβάσεις!

Συλλατητήριο σήμερα 6:00μμ στα Προπύλαια
Απεργιακές Συγκεντρώσεις,
Παρασκευή 10/02 και Σάββατο 11/02 ,  στις 11:00 π.μ. στο Σύνταγμα
Συλλαλητήριο την Κυριακή στις 5:00 μ.μ. έξω από τη Βουλή

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Αξιολόγηση-απολύσεις



Συνάδερφοι, συναδέρφισσες
Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε σχέση με τους μισθούς και τις συντάξεις, τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων, τις περικοπές στην υγειονομική περίθαλψη, είναι γνωστή και δεν χρειάζεται να αναφερθούμε για μια ακόμη φορά. Σ’ αυτή την αλυσίδα των μέτρων, μετά και τις εφεδρείες και τις «οικειοθελείς» αποχωρήσεις χιλιάδων εργαζόμενων στο δημόσιο, έρχεται να προστεθεί τώρα και η πολυδιαφημιζόμενη αξιολόγηση, υπηρεσιών και υπαλλήλων, μέσω της οποίας οι κυβερνώντες θα προσπαθήσουν να υλοποιήσουν το στόχο των 150.000 απολύσεων που έχουν θέσει για το επόμενο διάστημα. Θέλουμε να σταθούμε σε κάποια ζητήματα που θεωρούμε σημαντικά:

Η δομή του κράτους και των διάφορων υπηρεσιών, καθώς και η κατανομή του προσωπικού, είναι κάτι το οποίο δεν αποφασίστηκε από τους εργαζόμενους. Εξυπηρετούσε στόχους όπως το βόλεμα των ημετέρων, τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος και την προώθηση των πολιτικών ενάντια στα συμφέροντα της κοινωνίας. Έτσι έχουμε φαινόμενα τα οποία είναι γνωστά σε όλους όσους δουλεύουν στο δημόσιο: διευθύνσεις που υπάρχουν μόνο και μόνο για να δικαιολογούν διευθυντικές θέσεις, υπηρεσίες στις οποίες οι εργαζόμενοι δεν προλαβαίνουν να πάρουν ανάσα και πολλές φορές εξαναγκάζονται σε απλήρωτες υπερωρίες, αλλού υπάλληλοι σε μόνιμη απραξία, είτε επιδιωκόμενη είτε σαν τιμωρία, το γνωστό σε όλους μας «ψυγείο». Υπάρχουν ακόμη οργανισμοί και υπηρεσίες που το κύριο «έργο» τους είναι να μοιράζουν αστρονομικά ποσά σε διαπλεκόμενες Μ.Κ.Ο., προμηθευτές και εργολάβους με αναντίστοιχο έως και ανύπαρκτο όφελος για την κοινωνία. Όλα αυτά δεν είναι κάτι που οι εκάστοτε κυβερνήσεις ήθελαν να αντιμετωπίσουν αλλά δεν μπόρεσαν. Αντίθετα ήταν αυτός ακριβώς ο μηχανισμός που εξασφάλιζε στα κόμματα εξουσίας τη δύναμή τους μέσα από ένα πλέγμα ρουσφετιών, διαφθοράς και αλληλοεξυπηρετήσεων. Όλα αυτά βέβαια γίνονταν με τη γνώση και την ανοχή, αλλά και τη συμμετοχή στις περισσότερες περιπτώσεις των κυρίαρχων συνδικαλιστικών παρατάξεων.

Η αξιολόγηση δεν έρχεται να βελτιώσει το κράτος και τις υπηρεσίες του προς του πολίτες. όπως προσπαθούν να πείσουν τόσο τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, όσο και εμάς τους ίδιους, αλλά είναι το μέσο για το χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα και τη δημιουργία ενός κρατικού μηχανισμού απολύτως ελεγχόμενου από την εξουσία και τα συμφέροντα που αυτή εξυπηρετεί.

Μια σειρά λειτουργίες του δημοσίου περνάνε σε ιδιώτες, εργολάβους, εξωτερικούς συνεργάτες, αφήνοντας τους υπαλλήλους χωρίς αντικείμενο και αυξάνοντας υπέρογκα το κόστος για το δημόσιο. Τέτοια παραδείγματα έχουμε και στο υπουργείο. Οι καθαρίστριες για παράδειγμα, αντί να είναι δημόσιοι υπάλληλοι με δικαιώματα, έστω και αυτά που έχουν απομείνει, είναι προτιμότερο να δουλεύουν σε συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης για να κερδοσκοπούν οι εργολάβοι. Και την ίδια ώρα που διώχνουνε κόσμο με την εφεδρεία ο αριθμός των συμβούλων και των κομματικών στελεχών που πλαισιώνουν τα υπουργικά γραφεία συνεχώς διογκώνεται.

Προσπαθούν να πείσουν ότι η αξιολόγηση θα γίνει με αντικειμενικά κριτήρια. Ακόμα κι αν αυτό πείθει ένα κομμάτι της κοινωνίας μέσα από την προπαγάνδα των ΜΜΕ, εμάς που ξέρουμε τα πράγματα από τα μέσα δεν μπορεί να μας πείσει. Αυτοί που ευθύνονται για το μπάχαλο που επικρατεί στο δημόσιο θα έρθουν τώρα να το νοικοκυρέψουν υποτίθεται. Ξέρουμε καλά ότι αξιολόγηση σημαίνει επιβράβευση των διαπλεκόμενων και ταυτόχρονα το μέσο πίεσης και εκβιασμού σε όσους δεν συναινούν, δεν κάνουν τα στραβά μάτια όταν πρέπει.

Το σημαντικότερο όμως κατά τη γνώμη μας είναι ότι η αξιολόγηση αποτελεί το ιδεολογικό εργαλείο για να μας πείσουν ότι κάποιοι περισσεύουν και πρέπει να πεταχτούν. Αυτό που γίνεται δηλαδή σε όλη την κοινωνία, ένα κομμάτι πετιέται, οδηγείται στην χρόνια ανεργία, οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται, παιδιά στα σχολεία λιποθυμάνε από την πείνα, ηλικιωμένοι δεν μπορούν να έχουν στοιχειώδη περίθαλψη, νέοι αυτοκτονούν επειδή δεν βλέπουν καμιά διέξοδο. Όλους αυτούς προσπαθούν να τους πείσουν ότι αυτοί φταίνε που οδηγήθηκαν σ’ αυτή την κατάσταση, δεν ήταν ανταγωνιστικοί, δεν προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες. Αποκρύπτουν ότι η εξαθλίωση των εργαζόμενων είναι το μέσο για να τσακίσουν τις αντιστάσεις, να διαλύσουν τις εργασιακές σχέσεις, να εξαφανίσουν όσα το εργατικό κίνημα είχε κατακτήσει και να προχωρήσουν στο πλιάτσικο πάνω στη δημόσια περιουσία, στην αρπαγή της γης και των σπιτιών μας για ένα κομμάτι ψωμί.

Αν δεχτούμε τη αξιολόγηση αποδεχόμαστε ότι κάποιοι πρέπει να απολυθούν και μπαίνουμε σε ένα αγώνα δρόμου προκειμένου να μην είμαστε εμείς αλλά ο διπλανός μας. Τα κριτήρια, τα προσόντα, οι προϋποθέσεις δεν είναι παρά μόνο το μέσο για να περάσει η διάσπαση, για να μην αναπτυχθούν αγώνες που θα ανατρέψουν αυτά τα μέτρα. Θέλουν να μας βάλουν να φαγωθούμε μεταξύ μας, να βλέπουμε σαν εχθρό το συνάδερφο που θα έρθει στο υπουργείο από μια υπηρεσία που καταργείται. Άλλοι να υποδεικνύουν σαν καταλληλότερους προς απόλυση τους Υ.Ε. και τους Δ.Ε. και αυτοί για να γλιτώσουν τους αορίστου χρόνου. Να αποδεχτούμε να διώξουν κάποιον σαν τεμπέλη, δύστροπο, ανεπαρκή, αρκεί να μην είμαστε εμείς.

Πιστεύουμε ότι η στάση που πρέπει να κρατήσουμε και αυτό πρέπει να γίνει και απόφαση του συλλόγου μας μέσα από γενική συνέλευση είναι: ΚΑΜΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ, είτε γραπτές, είτε προφορικές. Να πάρουμε απόφαση ότι ΔΕΝ ΘΑ ΔΕΧΤΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ. Να συντονιστούμε με τους υπόλοιπους εργαζόμενους στο δημόσιο, να οργανωθούμε από τα τώρα, έτσι ώστε να εμποδίσουμε να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία. Με καταλήψεις, απεργίες και ό,τι άλλο αποφασίσουμε.

Να πάρουμε επιτέλους απόφαση να παλέψουμε για τη ζωή μας, να πάψουμε να αναθέτουμε σε άλλους την ευθύνη για τις τύχες μας. Η στάση του διοικητικού συμβουλίου είναι γνωστή, ξέρουμε ότι δεν θα είναι σύμμαχός μας σε έναν τέτοιο αγώνα. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι δικαιολογία για τη δική μας αδράνεια, μόνο με τη γκρίνια και την αγανάκτηση δεν θα καταφέρουμε τίποτα. Ας κάνουμε το σύλλογο μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, με τη μαζική μας συμμετοχή και την αποφασιστικότητά μας, όργανο πάλης. Οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για την υλοποίηση των αποφάσεων που παίρνουμε στις συνελεύσεις. Αυτός είναι ένας αγώνας που αφορά και τους αποσπασμένους εκπαιδευτικούς, απολύσεις θα γίνουν και στον δικό τους κλάδο, θα πρέπει να βρουν και αυτοί τρόπους οργάνωσης και εμείς να επιδιώξουμε το συντονισμό μαζί τους.

Το λίγο διάστημα που μας απομένει θα πρέπει να το αξιοποιήσουμε για να μη μας βρουν απροετοίμαστους. Ας πάρει ο καθένας την απόφαση καταρχήν για τον εαυτό του, για το τι στάση θα κρατήσει απέναντι σ’ αυτά που έχουν συμβεί και σ’ αυτά που έρχονται και στη συνέχεια ας μιλήσουμε και με τους διπλανούς μας. Απέναντι στην εξαθλίωση και την ταπείνωση που οδηγεί η προσπάθεια για ατομικό βόλεμα ας αντιτάξουμε την αξιοπρέπεια του συλλογικού αγώνα.

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας.

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΟΛΟΜΕΤΩΠΟ ΑΓΩΝΑ

Εδώ και πολλές μέρες, ο λαός βλέπει να ολοκληρώνεται μπροστά στα μάτια του, η χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος.
Μετά την αποτυχία του …παλιού πρωθυπουργού, της …παλιάς κυβέρνησης, του ίδιου του προέδρου της Δημοκρατίας, να υλοποιήσουν τις
επιταγές των τοκογλύφων, το  καταρρακωμένο μπλοκ εξουσίας, μετά από αναζητήσεις, παλινωδίες, υπόγειες διαπραγματεύσεις, απειλές και εκβιασμούς εντός και εκτός Ελλάδας, κατάφερε να αναδείξει μια νέα κυβέρνηση που θα ηγηθεί της πιο αντιδραστικής και βάρβαρης πολιτικής που γνώρισε ο τόπος εδώ και πολλές δεκαετίες.
Αυτή η κυβέρνηση θα υπογράψει και θα υλοποιήσει τις (πολύ χειρότερες από το μνημόνιο και το μεσοπρόθεμο) αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις και τα μέτρα που οδηγούν στην υποδούλωση του λαού και την εξόντωση των εργαζόμενων με συνοπτικές διαδικασίες.

Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Ήδη άρχισαν οι εφεδρείες-απολύσεις, τόσο ευρύτερα, όσο και στο υπουργείο μας. Πώς μπορούμε να αντισταθούμε στις 150.000 τουλάχιστον απολύσεις που έρχονται; Ο καθένας μόνος του; ΟΧΙ, αυτό οδηγεί στο να περιμένουμε ποιος θα είναι ο επόμενος, πότε θα έρθει η σειρά μας. Χρειάζεται συλλογικός, μαζικός αγώνας με μορφές πάλης που θα υπερβαίνουν ότι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε κάτι αποτελεσματικό και όχι ντουφεκιές στον αέρα, π.χ. κατάληψη διαρκείας; Αν ναι, έχουμε πιθανότητες επιτυχίας. Αν όχι, η ήττα είναι δεδομένη.
Η απόφαση βρίσκεται στα χέρια μας. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΦΕΔΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΠΛΗΡΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΣ ΜΙΣΘΟΥΣ


Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στο Υπουργείο Παιδείας
protovouliaergaz@yahoo.gr

Τετάρτη 16 Νοεμβρίου 2011

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 17/10
ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΙ ΟΧΙ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ
ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ
ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ

Πρωτοβουλία Εργαζόμενων στοΥπουργείο Παιδείας