ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ

 ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ

Συναδέρφισσες/φοι

Μας γνωστοποιήθηκε πρόσφατα «με κάθε πρόσφορο μέσο» η διαδικασία αξιολόγησης για το 2023. Διαδικασία η οποία περιλαμβάνει τη «συζήτηση αξιολόγησης», το «Coaching», δηλαδή τις υποχρεωτικές συναντήσεις μεταξύ αξιολογητή και αξιολογούμενου τρεις φορές το χρόνο, καθώς και το «Mentoring στη Δημόσια Διοίκηση». Διαβάζοντάς το αρχικά θα μπορούσες να πεις πως κάποιος μας κάνει πλάκα και πως όλο αυτό αποτελεί την διπλωματική εργασία ενός «αρίστου», απόφοιτου του Χάρβαρντ.

Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο επικίνδυνη!

       Γιατί και η «νέα» αξιολόγηση παραμένει αντιδραστική και μηχανισμός που στοχεύει στη «διάσπαση», στη   χειραγώγηση και υποταγή των δημοσίων υπαλλήλων στην απαρέγκλιτη προώθηση υλοποίησης της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής (άρθρο 23).

ü  Γιατί κάθε αξιολόγηση χωρίζει εμάς τους εργαζόμενους σε κατηγορίες (ανάλογα με τα κριτήρια που θέτει κάθε κυβέρνηση) με στόχο να καλλιεργήσει τον ανταγωνισμό ανάμεσά μας.

ü Γιατί με κάθε αξιολόγηση αυξάνεται η ανασφάλεια, η τρομοκράτηση και εντατικοποιείται περισσότερο η δουλειά μας και διαμορφώνονται σιωπηλοί και φοβισμένοι εργαζόμενοι.

ü  Γιατί κάθε αξιολόγηση χτυπάει τις εργασιακές μας σχέσεις, αφού δημιουργεί εργαζόμενους που αμείβονται με διαφορετικούς μισθούς, έχοντας την ίδια προϋπηρεσία, όπως συμβαίνει και με την «νέα» αξιολόγηση, με την άμεση σύνδεσή της με τη μισθολογική εξέλιξη και το βαθμό επίτευξης στόχων (με αποτέλεσμα τη συρρίκνωση μισθών και συντάξεων, την εξέλιξη των αρεστών και την επιλεκτική κατανομή της αμοιβής). Πολύ πρόσφατα γίναμε θεατές αυτής της πολιτικής, όταν αντιληφθήκαμε από τα ΜΜΕ πως κάποιοι στο υπουργείο είναι «πιο ικανοί» από τους υπόλοιπους και «δικαιούνται» να αμειφθούν με έξτρα μπόνους για το έτος 2022. Άραγε με ποια κριτήρια; Τι βαθμό θα βάζαμε στην υπουργό Κεραμέως που έκρινε τα παιδιά μας «ανίκανα», πετώντας τα έξω από τα Πανεπιστήμια κατά χιλιάδες; Τι μπόνους θα δίναμε στον υπουργό Πιερρακάκη που ψήφισε το ν. για την τεχνική εκπαίδευση πετώντας 16άρηδες στον εργασιακό μεσαίωνα της απλήρωτης παιδικής εργασίας και που θέλει να ιδρύσει ιδιωτικά παν/μια, χτυπώντας την συνταγματικά κατοχυρωμένη δωρεάν παιδεία.

ü  Το κύριο ζητούμενο σε κάθε αξιολόγηση δεν είναι να βρεθούν οι άριστοι για να ανταμειφθούν, αλλά να δημιουργηθεί μια δεξαμενή με δήθεν μέτριους ανεπαρκείς και ακατάλληλους υπαλλήλους που το μέλλον τους θα είναι αβέβαιο, όπως και με το τελευταίο μοντέλο αξιολόγησης με ρυθμίσεις που έχουν τιμωρητικό χαρακτήρα.

Έχουν το θράσος να θέλουν να αποφασίζουν για το αν είμαστε «άξιοι» να δουλεύουμε, να πληρωνόμαστε, να ζούμε σε τελική ανάλυση. Μετά από 13 χρόνια μηδενικών αυξήσεων, αφού έχει καταργηθεί ο 13ος και 14ος μισθός, έχει παγώσει μισθολογικά μια διετία, πήραμε αύξηση περίπου 50 ευρώ.  Και μάλιστα η κυβέρνηση είχε το θράσος να παρουσιάζει αυτά τα ψίχουλα ως «παροχή» και «μέγιστη αντίσταση» στις πιέσεις του ΔΝΤ που επιμένει σε «συγκράτηση των δαπανών». 

Την ίδια στιγμή, βέβαια, οι «αντοχές της οικονομίας επιτρέπουν» δαπάνες πολλών δισ. ευρώ σε αχρείαστους για το λαό εξοπλισμούς (βλ. φρεγάτες, Rafale, F35 κλπ) προς όφελος όμως του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α., αύξηση 48% σε υπουργούς, διοικητές νοσοκομείων, γενικούς γραμματείς, αύξηση 30% στους ένστολους, και, βεβαίως, αύξηση 30% σε όλα τα επιδόματα θέσεων ευθύνης. Και ακολουθούν και τα περίφημα μπόνους για τα «δικά μας παιδιά». Όπως καταλαβαίνετε οι υπουργοί, η αστυνομία, ο στρατός και τα «στελέχη» είναι πιο χρήσιμα από τον υπάλληλο που εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, τον νοσηλευτή, τον δάσκαλο, τον εργαζόμενο στην καθαριότητα.

Συνάδερφοι/σες

Οι κυρίαρχες συνδικαλιστικές δυνάμεις φρόντισαν τις τελευταίες δεκαετίες ν' απαξιώσουν και να υπονομεύσουν ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ τα εργαλεία των εργαζομένων που είναι η Γενική Συνέλευση, η απεργία. Μαζί με τους αντεργατικούς νόμους Χατζηδάκη-Γεωργιάδη που ποινικοποιούν την οργάνωση των εργαζομένων, που βάζουν χέρι στα σωματεία και κηρύσσουν όλες τις απεργίες παράνομες, έσπειραν την ηττοπάθεια, την απογοήτευση, το «δεν γίνεται τίποτα».

Στο χέρι μας όμως είναι ν’ αλλάξει όλο αυτό. Για να μην περάσει ο εκβιασμός της κυβέρνησης, χρειάζεται να ξεκινήσουν πραγματικοί και όχι εικονικοί αγώνες, τόσο σε κάθε χώρο δουλειάς, όσο και γενικότερα. Χρειάζεται η συμμετοχή του καθένα/μια μας σ΄ αυτές τις διαδικασίες. Δε μπορεί το μέλλον εκατοντάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων να αφήνεται «στην καλή διάθεση των προϊσταμένων τους». Επιμένουμε σ΄ αυτή την κατεύθυνση, της διεκδίκησης και του αγώνα γιατί ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ.

Υπενθυμίζουμε ότι η ΟΣΕΚΔΥΠ έχει προκηρύξει απεργία/αποχή από την αξιολόγηση για το έτος 2023 και κατά συνέπεια καλύπτονται όλοι οι συνάδελφοι που συμμετέχουν σε αυτή. 

ΜΟΝΟ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΤΗ ΝΙΚΗ

-        ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΘΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

-        ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

       ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

-        ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο  Υπ. Παιδείας

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

 ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

ΔΗΜΟΣΙΑ & ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Μαθητές και φοιτητές ζητούν το αυτονόητο, να σπουδάζουν ΔΩΡΕΑΝ.

Η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει ένα νομοσχέδιο έκτρωμα, με την παράκαμψη  του άρθρου 16 του συντάγματος και την ίδρυση ιδιωτικών παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων.

Το σχέδιο της κυβέρνησης ξεκινά από το λύκειο, όπου ο μαθητής θα δίνει πανελλαδικές εξετάσεις σε ΟΛΟ το λύκειο, σε ΟΛΑ τα μαθήματα και ο βαθμός αυτός θα λογίζεται για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο! Πόσα φροντιστήρια μπορεί να αντέξει  η τσέπη του γονιού; Φροντιστήρια και σούπερ μάρκετ γονατίζουν καθημερινά την ελληνική οικογένεια…

Το νομοσχέδιο-έκτρωμα ΔΕΝ πρόκειται να λύσει τα προβλήματα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αντιθέτως θα τα εντείνει. Η ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων αφορά όλη την κοινωνία, γιατί η παιδεία αντιμετωπίζεται ως εμπορικό προϊόν και όχι ως κοινωνικό αγαθό που οφείλει να παρέχεται δημόσια και δωρεάν σε όλους.

Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα αποτελέσουν πρότυπα για τα κρατικά πανεπιστήμια. Με τη διαρκή υποχρηματοδότηση, υποστελέχωση και απαξίωση του δημόσιου Πανεπιστήμιου, δημιουργώντας ανισότητες, φοιτητές δύο ταχυτήτων, μια παιδεία για λίγους και εκλεκτούς. Θα εξαλειφτεί ο δημόσιος χαρακτήρας της εκπαίδευσης, με την εισαγωγή διδάκτρων, την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, την κατάργηση της δωρεάν σίτισης και στέγασης κλπ. Έτσι, οδηγείται σε αποκλεισμό από την τριτοβάθμια εκπαίδευση ένα μέρος των  νέων που προέρχεται από τα φτωχά, λαϊκά στρώματα.

Δικαίως λοιπόν ξεσηκώθηκαν οι φοιτητές προχτές στο ΕΜΠ και η κυβέρνηση απάντησε φυσικά με καταστολή! Η απάντηση του κινήματος πρέπει να είναι ενιαία και άμεση!

Η μόρφωση ανήκει στο λαό και όχι στο κεφάλαιο το ιδιωτικό!

Όχι στα κέρδη των λίγων, των ιδιοκτητών φροντιστηρίων και ιδιωτικών Κολλεγίων!

Κατάργηση της ΕΒΕ και της Τράπεζας Θεμάτων!

Όχι στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας!

Να χρηματοδοτηθούν και να ενισχυθούν τα Δημόσια Πανεπιστήμια, σίτιση & στέγαση σε όλους τους φοιτητές!

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο  Υπ. Παιδείας

Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

 Ο ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

 

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Ο Παλαιστινιακός λαός αγωνίζεται εδώ και χρόνια για λευτεριά, ενάντια στην

κατοχή της πατρίδας του απ’ το κράτος του Ισραήλ.

Οι Παλαιστίνιοι έχουν κάθε δικαίωμα στην αντίσταση για τη γη και την πατρίδα που τους στέρησαν και που βρίσκονται σε μακροχρόνιο αποκλεισμό στη λωρίδα της Γάζας, στη μεγαλύτερη φυλακή του πλανήτη.

Το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ, τους δολοφονεί, τους βομβαρδίζει και τους καταδικάζει σε μόνιμη πείνα και εξαθλίωση.

Εδώ και 75 χρόνια συντελείται ένα έγκλημα αφού οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ φύτεψαν το κράτος του Ισραήλ για να εξυπηρετεί τα σχέδιά τους ενάντια στους λαούς της περιοχής. Από κοντά και οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές που στηρίζουν με κάθε τρόπο, για τα δικά τους συμφέροντα το κράτος τρομοκράτη.

Οι λαοί, οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου, που γνωρίζουν πολύ καλά ποιός είναι ο θύτης και ποιός το θύμα, πρέπει να υψώσουν τη φωνή τους ενάντια σ’ αυτό το έγκλημα που συντελείται.

 

Όλοι στη συγκέντρωση αλληλεγγύης  στον Παλαιστινιακό λαό την Παρασκευή 13/10,  6:00 μ.μ. στο ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ  και στη διαδήλωση προς την Ισραηλινή πρεσβεία.

                        Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

              Έξω οι ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ από την περιοχή

 

 

  Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

 

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στην ΑΠΕΡΓΙΑ ενάντια στο ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΟ νομοσχέδιο

Η κυβέρνηση με συνοπτικές διαδικασίες έφερε το νέο, αντεργατικό, νομοσχέδιο Γεωργιάδη που ψηφίζεται αύριο στη Βουλή. Ένα νομοσχέδιο που έρχεται να επιδεινώσει ακόμα περισσότερο τη θέση των εργαζομένων έναντι των εργοδοτών, εν μέσω ενός κλιμακούμενου εργασιακού μεσαίωνα, που προώθησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ανεξαρτήτως δεξιών ή «αριστερών» προσήμων, αφού εισηγήθηκαν και ψήφισαν αντεργατικούς νόμους (Αχτσιόγλου, Χατζηδάκη και τώρα Γεωργιάδη). Βασικός στόχος κυβέρνησης, ΣΕΒ, Ε.Ε είναι η ισοπέδωση κάθε εργατικού δικαιώματος με αιχμή του δόρατος την ευέλικτη εργασία μέσω της πλήρους κατάργησης του σταθερού χρόνου εργασίας και του πενθήμερου, την εντατικοποίηση της εργασίας, την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, τη διασφάλιση ακόμα μεγαλύτερων κερδών για το κεφάλαιο (κυρίως το μεγάλο), το περαιτέρω χτύπημα των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, μέσω της ποινικοποίησης του δικαιώματος στην  απεργία και της περιφρούρησης της!  

Οι κυριότερες αντεργατικές τομές που εισάγει το νομοσχέδιο είναι:

• Πολλαπλή απασχόληση πέραν του 8ώρου, μέχρι 13 ώρες/ημέρα και 78 ώρες/εβδομάδα και πέραν του ενός εργοδότη.
• Συμβάσεις «μηδενικών ωρών» και δικαιωμάτων.
• Εξαήμερη εργασία στις επιχειρήσεις 24ωρης λειτουργίας με βάρδιες (πχ βιομηχανία).
• Δυνατότητα εκ μέρους των εργοδοτών μονομερούς επιβολής της ευέλικτης διευθέτησης του χρόνου εργασίας, χωρίς τη συναίνεση των εργαζομένων.
• «Εργαζόμενοι υπό δοκιμή» για 6 μήνες και απόλυση χωρίς αποζημίωση!
• Ποινικοποίηση της απεργίας και της συνδικαλιστικής δράσης, με την εισαγωγή μεγάλων προστίμων (5.000 ευρώ) και ποινών φυλάκισης (τουλάχιστον 6 μηνών) για την περιφρούρηση της απεργίας, η οποία αναγορεύεται σε «Προστασία δικαιώματος στην εργασία».

Απαιτούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου και την κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων.

·  Κάτω τα χέρια από το 8ωρο.

· Μείωση του χρόνου εργασίας, 30ωρο-7ωρο-5μερο. Να καταργηθεί ο νόμος Χατζηδάκη και όλοι οι νόμοι για τη «διευθέτηση» και την ρευστοποίηση του χρόνου εργασίας.

· Όχι στην ελαστική εργασία, την επισφάλεια, τη μαύρη/ανασφάλιστη εργασία, στο καθεστώς ενοικίασης εργαζόμενων, τα σπαστά ωράρια, τις φθηνές υπερωρίες.

· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες. Όχι στις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις.

· Μαζικοί μόνιμοι διορισμοί σε Υγεία, Παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες.

· Όχι στην εντατικοποίηση της εργασίας και την εξάλειψη των ορίων μεταξύ εργάσιμου και μη εργάσιμου χρόνου.

· Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις για την κάλυψη όλων των απωλειών των μνημονίων και της ανόδου του πληθωρισμού. 1.000 ευρώ καθαρά πρώτος μισθός! Επαναφορά του 13ου – 14ου μισθού και σύνταξης. Επιστροφή του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ.

· Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.

· Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις των κοινών αγαθών. Παιδεία, Υγεία, Ρεύμα και Νερό δεν είναι εμπορεύματα ανήκουν στο λαό.

ΟΛΟΙ και ΟΛΕΣ στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Προπύλαια 11:00 πμ.

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Καταγγέλλουμε το κατέβασμα από «αγνώστους» του πανό της «Πρωτοβουλίας Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας»,  που αναφερόταν στο κρατικό έγκλημα των Τεμπών με τους 57 νεκρούς και τους δεκάδες τραυματίες. Κάποιους τους ενοχλεί το δικαίωμα να διαφωνούμε με το κυβερνητικό-επικοινωνιακό αφήγημα. Να διαμαρτυρόμαστε και να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, με οποιονδήποτε τρόπο, είτε διαδηλώνοντας, είτε αναρτώντας πανό.

Την ίδια στιγμή, που ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του μιλάνε για ατύχημα και για κακούς υπαλλήλους που δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους, για συνδικαλιστές που δεν ήθελαν να αξιολογηθούν (και άρα ενοχοποιούνται κι αυτοί), την ίδια στιγμή που διαρρέουν στα ΜΜΕ δήθεν συνομιλίες των υπαλλήλων της βάρδιας, οι εργαζόμενοι, ο λαός, καταλαβαίνουν πολύ καλά ποιοι είναι οι ένοχοι αυτού του εγκλήματος.

Οι εργαζόμενοι δεν θα αποσιωπήσουν αυτά που συμβαίνουν και θα εκφράζονται πάντα μέσα από τους αγώνες και την πολύμορφη συνδικαλιστική δράση τους.

 

Τέτοιες τακτικές δεν μας φιμώνουν, δεν μας πτοούν και ούτε θα σταθούν εμπόδιο στην άσκηση των συνδικαλιστικών μας δικαιωμάτων.

 

Απαιτούμε από την Πολιτική ηγεσία και τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας απαντήσεις:

·        Με ποιου εντολή κατέβηκε το πανό που ήταν αναρτημένο στον περίβολο του υπουργείου;

·        Να επιστραφεί άμεσα το πανό στην «Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας».

 

Καλούμε το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου να καταγγείλει απερίφραστα αυτή την ενέργεια.

 

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας

8η Μάρτη - Ημέρα γιορτής ή συνεχής αγώνας;

 8η Μάρτη - Ημέρα γιορτής ή συνεχής αγώνας;

Η 8η Μάρτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το εργατικό κίνημα, με τους αγώνες των εργατριών και την ιστορία τους. Στις 8 Μαρτίου 1857, οι εργαζόμενες στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης κατέβηκαν σε απεργία και πραγματοποίησαν μεγάλη διαδήλωση. Διεκδικούσαν ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και μείωση των ωρών εργασίας από τις 16 ώρες στις 10 και εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών. Η απεργία και οι μεγάλες μαχητικές διαδηλώσεις αντιμετωπίστηκαν από την κυβέρνηση και την αστυνομία με τα όπλα και τελικά βάφτηκαν στο αίμα των εργατριών. Η απεργία της 8ης του Μάρτη 1857 αναδείχθηκε σε μια από τις πιο σημαντικές στιγμές του παγκόσμιου εργατικού κινήματος. Η επέτειος αυτή είναι ημέρα μνήμης και διεθνούς αλληλεγγύης στον αγώνα των γυναικών, παραμένει δε βαθιά ριζωμένη στους ιστορικούς αγώνες των εργαζομένων γυναικών εδώ και 150 χρόνια σε όλο τον κόσμο και έχει συνδεθεί με τους αγώνες για οικονομική, κοινωνική και πολιτική ισότητα και δικαιοσύνη. Η απόφαση να γιορτάζεται κάθε χρόνο η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας ελήφθη στη 2η Διεθνή Συνδιάσκεψη των Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη το 1910 μετά από πρόταση της Κλάρας Τσέτκιν.

Η χειραφέτηση ωστόσο δεν έχει έμφυλα χαρακτηριστικά, είναι στόχος του ανθρώπινου είδους.

Ζούμε σε μια κοινωνία που μοιάζει να μην θέλει κανέναν από εμάς, ανεξαρτήτως φύλου, καταγωγής ή ηλικίας. Το κράτος επενδύει στο αφήγημα «του νόμου και της τάξης», στον συντηρητισμό, στις απαγορεύσεις, στη διαιώνιση των εξουσιαστικών σχέσεων, στην εγκατάλειψη των οικονομικά αδυνάτων, στον αποκλεισμό των ξένων, προσφύγων και μεταναστών, στην απονομιμοποίηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, όλα τα παραπάνω κερδίζουν συνεχώς έδαφος.

Κι αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση που αναδύεται σήμερα:

Να βρούμε τρόπο, να δώσουμε φωνή, χωρίς εξαιρέσεις, στις γυναίκες, στους άνδρες, στα παιδιά, στους νέους/ες, στους ηλικιωμένους/ες, στα άτομα με αναπηρία, με επιβαρυμένη υγεία, στις άστεγες/-ους, στα άτομα που ζουν σε ιδρύματα, σε σωφρονιστικά καταστήματα, σε πρόσφυγες/ισσες, σε καθένα και καθεμιά που βιώνει κοινωνικό αποκλεισμό, απέναντι στις ανισότητες, που η ίδια η κοινωνία δημιουργεί σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.

Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με εκείνες κι εκείνους που παλεύουν για περισσότερη και πραγματική ελευθερία, ισότητα και αξιοπρέπεια για όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως βιολογικού φύλου, σεξουαλικής προτίμησης, χρώματος δέρματος, κουλτούρας.

Αλλά και με όσους και όσες αναλογίζονται τις επόμενες γενιές, μην αφήνοντας την απληστία των ολίγων, να καταστήσει τη ζωή τους, αφόρητη.

Καθημερινά αποδεικνύεται πως όλοι αυτοί δεν δίνουν δεκάρα για τη ζωή του λαού και πως ο κόσμος που χτίζουν είναι εχθρικός για τους ανθρώπους και φυσικά για τη γυναίκα, η οποία πρώτη έρχεται αντιμέτωπη με κάθε αντιλαϊκό μέτρο. Ψηφίστηκαν μια σειρά νόμοι που έφεραν περικοπές στις συντάξεις, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, απολύσεις εγκύων γυναικών, υποχρεωτική συνεπιμέλεια, και χρίζουν προστάτη της εργαζόμενης τον εργοδότη. Οι βιασμοί, οι κακοποιήσεις, η σεξουαλική παρενόχληση εντός και εκτός χώρων εργασίας και οι δολοφονίες γυναικών αποτελούν πια καθημερινότητα. Το αστικό δικαστικό σύστημα αθωώνει τους θύτες ή τους ρίχνει στα μαλακά κι ενοχοποιεί τα θύματα πολύ προκλητικά. Το σύστημα που κυβερνά με τη βία, γεννά κάθε βία και κατατάσσει στα φυσικά φαινόμενα τη βία κατά των γυναικών. Βία ωστόσο δεν είναι μόνο η φυσική βία, αλλά και η ανεργία, το μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών, η απλήρωτη εργασία.

Τώρα, περισσότερο από ποτέ, τώρα που τα γεγονότα μας κάνουν να νοιώθουμε αναλώσιμοι και αναλώσιμες, τώρα που από πάνω μας βαραίνει ένα πλαίσιο νεκροπολιτικής, χωρίς ενδοιασμούς, τώρα είναι η ώρα, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, να συναντηθούμε στο θρήνο, στην οργή, στο θυμό γιατί… στις 8 Μάρτη δεν κάνουμε φιέστες ακίνδυνες για το σύστημα, γιορτάζουμε παλεύοντας για την πραγματική χειραφέτηση όλων των ανθρώπων, σε μια κοινωνία όπου οι γυναίκες θα έχουν αν όχι σημαντικότερο, τουλάχιστον αντίστοιχο ρόλο με τους άντρες!

Μέχρι τότε και για να γίνουν όλα αυτά υπερασπιζόμαστε το πρώτο, το κυρίαρχο δικαίωμα κάθε ανθρώπου: ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ!

Πρωτοβουλία Εργαζομένων στο Υπ. Παιδείας